Paul McCartney - Tripping the Live Fantastic (1990)

Deze moet ik horen.

Showtime


Heerlijke CD!

Met zo'n setlist kan het niet mis lopen.

De setlist is inderdaad schitterend, de band speelt strak en goed, er is één klein probleem... Paul zelf zingt niet op zijn sterkst, hij heeft duidelijk een vermoeide stem, zijn stem klinkt niet echt lekker, tegenwoordig lijkt zijn stem terug in betere vorm dan rond 1990.
Daarom geef ik 4 en geen 5, ik heb echt wel moeite met zijn ronduit mager stemmetje hier.

****

mwaah... dat van die stem van Macca is me niet eens zo opgevallen.
Wel een geweldige live plaat , macca ook enkele keren live zien spelen waaronder in dezelfde periode ( meen ik ) in Ahoy te Rotterdam, een belevenis!!!
Deze plaat zet ik met enige regelmaat op, helemaal niets mis mee!!!
Behalve Ebony & Ivory waarmee ik dan ook direct het enige dieptepunt van deze plaat genoemd heb, werkelijk vreselijk.
Gelukkig maken de overige 38 nummers dit helemaal goed.

Dit vind ik persoonlijk de beste Paul "live" cd. Goeie keuze wat betreft de keuze van songs. Leuke interaktie met het publiek. Enkele verassend leuke en mooie overgangen van nummers, zeker die van Hey Jude naar Yesterday (kippenvelmoment!). Misschien niet helemaal goed bij stem, maakt niet uit. Zijn enthousiasme maakt veel goed. Met groeten van Gertrude Higgins Mooi einde a la Abbey Road. Yeah, yeah Put It There!!!

Mijn eerste live cd van Paul McCartney. Ben helaas niet bij een concert van deze tour geweest maar dat heb ik later ingehaald. Wat een geweldige cd.
Ik bleef ook maar door die boekjes bladeren. Prachtige foto's.

Hoewel de huidige band van Paul beter is dan die van 20 jaar geleden blijft dit een van mijn favorieten.

Minpunten op dit album zijn sommige soundcheck-nummers (vooral Inner-City Madness, Together en Sally) en de versie hier van Eleanor Rigby. Die komt met zijn nieuwe band (en betere synthesizers?) toch beter uit de verf. Ook Band On The Run valt een beetje tegen.

De versies van Sgt Pepper en Golden Slumbers etc. zijn geweldige hoogtepunten. En van mij had This One ook nog wel eens later op een setlist mogen staan.

Ik zal Tripping The Live Fantastic waarschijnlijk altijd wel blijven draaien.

Grote minpunt op deze plaat is zijn.... stem; Paul was in deze periode niet echt goed bij stem; zijn stem klinkt erg dunnetjes en nooit overtuigend. Gelukkig zingt hij tegenwoordig weer een pak beter, ik verkies dan ook zijn recente liveplaat/live-dvd Good Evening New York.
Want zijn stem stoort me hier echt verschrikkelijk, die is hier echt niet zo best op.

Zijn stem is inderdaad beter op Back in The US/World, maar op New York vind ik het weer een beetje minder worden. Logisch met zijn leeftijd.

Op Tripping hoor je dat Hamish Stuart heel veel meezingt met Paul. bijvoorbeeld in Sgt Pepper of Cant Buy Me Love.

Ik stoor me daar overigens niet erg aan. Maar, zoals ik al schreef; zijn huidige band is op alle fronten beter.

stemproblemen of niet, hier kan ik van genieten! draaide m net weer na ruim 15 jaar. wat een passie gooit deze man in zijn muziek. ingetogen passie en kippenvel in 'the long and winding road' and 'eleanor rigby ' en fantasie en adrenaline bij een geweldig arrangement van sgt peppers...
wow wow wow!

Paul bracht toen ook een Highlights versie uit, maar daarop ontbreken juist de verrassingen.
Ik vind dit nog steeds een van de beste Paul live-albums. Deze kan zich prima meten met Wings Over America uit 1976.

Nu ik deze cd luister, na de "nieuwste" live cd's, vind ik deze een beetje tegenvallen.

Op de laatste 2 live albums is ie qua stem veel beter, en muzikaal klinkt het op dit album allemaal wat te glad.

Met de nummers is uiteraard niets mis, maar dit album is gewoon in de loop van de jaren voorbij gelopen door de andere live albums, en daarmee dus gedateerd.

Verlaag mijn stem naar 3.

Ik weet nog goed dat ik McCartney in 1989 live zag in Ahoy, deze CD was daar het souvenir van. Er staan zelfs een aantal nummers op die in Ahoy zijn opgenomen.

Met zijn toen nieuwe band en oudgediende Linda achter het orgel, was dit zijn eerst grote tour sinds 1976. En niet alleen van hem, maar wat toen ook meespeelde, van een ex Beatle.
Nu, 22 jaar later, is hij een gelouterde live artiest. Maar toen was de spanning voelbaar, ook voor het publiek, zal Paul het live nog kunnen na jaren van afwezigheid op de grote podia?
Wat ook nieuw was, hij speelde voor 80% Beatles nummers. Voorheen waren het hooguit 3 nummers van The Beatles. Hij was verzoend met The Beatles en er weer trots op.

Dat het publiek hem niet vergeten was bleek wel uit het feit dat hij 4 avonden in Ahoy stond en alle concerten in één uur uitverkocht waren. Theo van Gogh schreef een recensie in de Volkskrant en was tegen mijn verwachting in heel erg positief, bijna lyrisch.

Deze dubbelaar een weeklang herbeluisterd, en ik moet zeggen dat ondanks Ebony & Ivory en de afsluiter Don"t Let The Sun waar ik weinig mee heb, deze live plaat erg sterk is.
Halfje omhoog dus.
Macca was overigens bij bijvoorbeeld Figure Of Eight niet helemaal goed bij stem, notabene in Rotterdam waar ik live getuige van was!!
Ik kan de avond nog wel een beetje voor de geest halen : voor een stijf uitverkocht Ahoy en een dolenthousiast publiek met een geinspireerde en bevlogen begeleidingsband werden vooral de Beatles klassiekers dankbaar onthaald door het publiek.

Ja, ook ik was in Ahoy in 1989 en dat is waar ook: een aantal nummers van dit live album zijn daar opgenomen, nl. Figure of Eight, Ebony & Ivory en Maybe I'm Amazed, Op het concert waar ik bij was, was Paul McCartney overigens prima bij stem. En hij had een uitstekende band die verrassend strak speelde. Ook speelde hij voor het eerst sinds de Beatles tijd weer veel nummers van toen. Dat leidde tot uitzinnige reacties in het publiek, dat was echt kippenvel. Iedere keer als hij voor het eerst sinds zo'n 20 jaar weer een Beatles nummer inzette.... fantastisch. Dit Tripping The Live Fantastic is een fraai document hiervan. Binnenkort treedt hij weer op, ik zal er dan weer bij zijn. Ik kan niet wachten en daarom heb ik deze fraaie live plaat op 3LP gekocht voor een mooie prijs op discogs.

Macca is vocaal niet op zijn best en misschien wel mede daardoor blijft het allemaal wat te netjes. Het zijn vooral de Beatles nummers die eruit springen Hey Jude voor mij als hoogtepunt.
Neemt niet weg dat dit een schitterend live document is van deze levende legende.

Ik was bij het concert in Ahoy. En toen ze Ebony and ivory speelde dacht ik nog 'Als ze een live CD gaan uitbrengen, gaan ze niet deze uitvoering gebruiken.' En toen de CD verscheen? Ja hoor, Ebony and ivory uit Rotterdam, Ahoy...

Ik ben geen Beatles/ Mc Cartney liefhebber. Heb me er nooit echt in verdiept. Ik ken natuurlijk best wel wat nummers die ik door de 52 jaren van mijn leven heb opgepakt, maar de urgentie heeft altijd ontbroken om er dieper in te duiken. Ik hoor de kwaliteit van songwriterschap , maar op een of andere manier pakt het mij niet. Mijn vader was wel liefhebber en toen hij overleed heb ik zijn collectie meegenomen en op zolder geparkeerd. Nooit naar omgekeken en deze week kwam ik dus twee volle bananendozen tegen met cd's . Even gaan uitselecteren wat er weg kon richting kringloop. Dat viel nog mee. Deze zat er ook bij , en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Ik weet dus niet of McCartney goed bij stem is of niet , daar ik dat slecht kan beoordelen, maar wat ik hoor is wel een gedreven band en goede liedjes. Deze blijft dus wel even naast de cd speler staan voorlopig en voor nu plak ik er 4 sterren op.