Woodpigeon - Thumbtacks and Glue (2013)

Op het nieuwe album van Woodpigeon, voornamelijk Mark Hamilton, horen we deze keer minder de barokke sound van de eerste albums terug. Sufjan Stevens was toen mooi vergelijkingmateriaal maar dat hoor je nu alleen nog terug in een nummer als Little Wings (met dank aan de vrouwelijke vocalen).

De eerste drie nummers doen vooral denken aan de trieste nummers van Elliott Smith. Verder kenmerkt Thumbtacks and Glue zich vooral door z'n soberheid alhoewel er ook steviger werk op staat in de vorm van o.a. Children Should Be Seen and Not Heard.

Een mooi nummer is Hermit dat vrij onderkoeld klinkt maar juist door de blazers een soort warme gloed over zich heen geblazen krijgt wat een apart effect geeft.

De twee bonustracks Emotorik en Yakub zijn absolute must-haves en sluiten een uitstekend album af.
Woodpigeon zal er geen potten mee breken vrees ik en dat is jammer want het is een bijzonder gezelschap dat zeker meer verdient.

Oké, Robin Song vind ik een aardig nummer, Edinburgh vind ik een hééél aardig nummer en het slotnummer is het beste nummer. Als dit een LP was geweest had ik dus alleen kant B gedraaid. Over het algemeen kan ik mijn aandacht er moeilijk bijhouden. De gitaren storen me ook.

Ik was ze een beetje uit het ook verloren; het laatste wat ik van ze ken is Die Stadt Muzikanten en dat was bijzonder matig. Wat dat betreft is dit album zeker een sprongetje voorwaarts, maar hun eerste twee zijn toch echt hun beste twee platen.