Midlake - Bamnan and Slivercork (2004)

Midlake staat in het voorprogramma van de Flaming Lips op 27 april a.s. Toch maar even checken hoe het klinkt.

Ik heb inmiddels ook maar eens wat nummers van dit album beluisterd (n.a.v. hun laatste album die me erg nieuwsgierig naar deze band maakte).
Waarschijnlijk door de zang moet ik een beetje denken aan Kashmir.
Het klinkt allemaal wat mysterieus en tegelijkertijd toch heel aards.
Bijzonder bandje!

Voor de liefhebbers is deze cd hier te beluisteren: http://midlake.net/v2/

Liefhebbers van Flaming Lips, Mercury Rev, Kashmir en latere Radiohead kunnen er misschien wel wat mee.

Klinkt beslist niet verkeerd...

Liever deze dan Thom Yorke solo

Ik hoor er toch vooral Grandaddy in. Lekker plaatje hoor, vooral Balloon maker blijft heel erg hangen.

Jij bent de kenner

Ik heb deze cd een tijdje links laten liggen om de opvolger wat beter te kunnen beluisteren. Maar nu het concert in Rotown nadert zal ik deze weer oppakken.
Goed vind ik deze cd sowieso wel.

Heel vreemd: telkens als ik het nummer He Tried to Escape hoor moet ik onmiddellijk denken aan de muziek die ze draaien bij de Efteling's Land van Laaf

En ja, deze cd is echt goed (u kunt deze boeiende mededeling weer gerust vergeten verder).

Ik ga 'm nu beluisteren. Gisteren voor 10 euro gekocht bij het Rotown-concert. Some of them were superstitious vond ik tijdens het concert een van de betere nummers van dit album. Zal zien of ik dat na een paar keer draaien nog vind.

Afgelopen zaterdag zag ik dit album voor een zacht prijsje bij Plato in Zwolle staan, maar het debuutalbum van The Shins ging deze keer voor. De volgende keer neem ik het wel mee.

Hoe is dit album in verhouding met The Trials of Van Occupanther? Is deze net zo fijn, of juist beter dan de opvolger? En in welk opzicht zijn de twee albums verschillend? Hopelijk kan iemand mijn vraag beantwoorden, want na The Trials of Van Occupanther ben ik toch wel benieuwd naar haar voorganger .

Toen dit album uitkwam heb ik het vele malen gedraaid, maar toen 'The trials of Van Occupanther' uitkwam, ben ik daar weer verslaafd aan geraakt.

Ben erg blij dat ik 'Trials of Van Occupanther' eerst heb gehoord want met deze kan ik vooralsnog erg weinig aanvangen, klinkt me allemaal als pattatten zonder zout in de oren.

Apart plaatje. Raar, vervreemdend geluid, waarbij de zang me bij vlagen inderdaad wel heel erg aan Thom Yorke doet denken. En dat zoemende, synth-achtige geluidje doet me dan weer aan Genesis denken. Talentvol debuut van Midlake, maar nog geen echt onderscheidende liedjes. Ook een beetje gelijkvormig allemaal. Op naar 'The Trials Of Van Occupanther'. Daar lees ik erg enthousiaste verhalen over.

Midlake heb ik leren kennen middels het prachtige vloeiende nummer Roscoe. Daarop ook The Trials... en The Courage of.. op vinyl in huis gehaald en geen moment spijt van gehad. Als moderne troubadours met een mystieke middeleeuwse sfeer halen ze het oude naar het nieuwe. Hoe anders is dat met dit Land van Laaf achtige Bamnan and Silvercork. Idd. wat Aero al aangeeft heeft het vooral bij He Tried to Escape maar ook daarvoor al op verschillende momenten dat Laafachtige geluid. Is nog steeds sprookjesachtig maar dan anders zeg maar. Bij Mopper's Medley hoor je al enigszins de vloeiende lijnen van de latere Midlake, maar de zang blijft nog dicht bij die van Thom York, dat is bij de opvolgers ook grotendeels verdwenen. Daar is meer baan voor zweverige gitaarpartijen en leunt het meer tegen King Crimson aan als Radiohead. Leuk album om eens te horen, maar niet voor mij om in huis te halen. Ben heel benieuwd naar de nieuwe release van Midlake zonder zanger en songsmid Tim Smith, vraag mij af of dat niet bepalend zal zijn voor het geluid.

De albums van Midlake ben ik alle geneigd te beoordelen als individuele albums, ieder met eigen sfeer en andere stijlkenmerken - ik weeg ze om die reden niet tegen elkaar af en kan dan ook moeilijk zeggen welke ik de beste of mooiste vind (Antiphon laat ik even buiten beschouwing omdat ik die pas zeer onlangs heb aangeschaft).
Dat neemt niet weg dat ik dit eerste album wel héél vaak heb beluisterd, terwijl ik de stem van Tim Smith aanvankelijk niet eens zo goed kon hebben - pas wat later voegde die zich voor mijn gevoel naar het totale geluidsbeeld. Wat mij evenwel onmiddellijk voor dit album innam was de sfeer. Bamnan and Silvercork had qua sfeer ook heel goed opgenomen kunnen zijn in de late sixties of de eerste helft van de jaren 70, tenminste dat is mijn indruk. Al is de kwaliteit van het geluid niet bepaald hi-fi, mij maakt het niet uit en ik vind het zelfs zeer passend. Verder vind ik die analoge synthesizers werkelijk verrukkelijk. De liedjes slepen mij ook geheel mee, of komt dat wellicht door de gehele sfeer, die (voor mij) ondefineerbaar is. Het blijft tot op zekere hoogte altijd subjectief hoe men een album waardeert, maar voor mij is dit album de afgelopen maand onmisbaar geworden.

Ik ook. Heel veel Grandaddy. Een ietsje te veel. Inclusief de bliepjes en zang. Gelukkig werkten ze op "Occupanther" aan een eigen smoel.

Wel verklaarbaar overigens, Jason Lytle is goed bevriend met de heren, zie ook het nieuwe BNQT project.

Vind dit debuut vooral erg Brits klinken (al komt Midlake dan uit Texas), en verder hoor ik ook overeenkomst met bijvoorbeeld de Flaming Lips en (vooruit) A Pretty Mess By This Band van Grandaddy. Het heeft naar mijn mening wel een eigen geluid en er is geen sprake van epigonisme.
Maar dat is wat ik hoor natuurlijk.

Dit is de leukste Midlake wat mij betreft. Maar ik houd dan ook erg van Grandaddy