Johan Söderqvist - Brødre (2004)

Zeer meeslepende score schreef die Söderqvist voor Brødre. Opgenomen met het Londonse Philharmonisch orkest, met enkel een Deense viool/cello speler van buitenaf. Het gerucht gaat dat Jesper Winge Leisner meeschreef aan de score, echter niemand kan dit bevestigen. Sprak Söderqvist al een tijdje terug via de mail en heb nu nog even enkele vragen ingestuurd. Sympathieke vent, en ook zeer vakkundig in zijn werk!

Ik met mijn grote mond, Net als Elkser van Leisner is hier ook weer alleen de song When I'm coming Home gecomponeerd door hem. Opgehelderd

Inderdaad wederom een wonderschone filmscore van Söderqvist. Eén steeds herhalend thema, maar een heel erg mooi thema, dat perfect aansluit bij het drama van de film. De score is niet zo minimaal als bij Efter Brylluppet, eigenlijk vond ik dat nog net een tandje mooier.

Er zijn natuurlijk ook andere dingen, zoals het terugkerende thema met snarenspel (kan even niet het juiste instrument bedenken). Dit lijkt zo uit een score van Gustavo Santaolalla te komen, goede kans dat de twee elkaar al kenden, aangezien ze later samen een soundtrack hebben gemaakt. Daar ben ik ook zeer benieuwd naar, want de score van 21 grams vind ik ook heel mooi.

Minpuntje aan deze score vind ik wel het slotnummer. Niet eens echt omdat ik het nummer opzich slecht vind, maar tijdens het kijken naar de aftiteling correspondeerde dat totaal niet met m'n gevoel dat ik overhield aan de film; veel te optimistisch. Maargoed, aftitelingsliedjes slaan wel vaker de plank mis.

Al met al blijft Söderqvist een fascinerende componist en eigenlijk danken de films van Susanne Bier voor een groot deel hun briljantie en intensiteit aan de voortreffelijke scores van de beste man. Ik zou eigenlijk Elsker Dig for Evigt ook eens moeten zien, om te weten of ze staande blijft zonder de samenwerking met Söderqvist.

Toen ik de film de eerste keer zag hoorde ik al overduidelijk invloeden van Santaolalla's Igazu. Was overduidelijk als temp score gebruikt, dat bevestigt de componist zelf ook (ken hem persoonlijk). De twee kenden elkaar toen nog lang niet. Söderqvist was in eerste instantie alleen gezet op Things We Lost In The Fire. Het nadeel van Hollywood producties is dat die studiobonzen, als ze dan iets niet goed vinden aan de score (wat ik vermoed), ze dan ook geneigd zijn om maar een 2e componist erbij te halen. Of om de boel wat op te veizelen (Santaolalla'deed enkel de thema's) of gewoon omdat men interessant leek. Het zou ook echter kunnen zijn dat de Bier hier voor koos. Meer weet ik hier niet echt van. Kan ook best gevoelig liggen.

Elkser for Digt is een heel ander soort film qua muziek; deze werkt op songs.