Franco Battiato - Apriti Sesamo (2012)

Veel van de Italiaanse zangers waar ik naar luister zijn niet of amper vertegenwoordigd op deze site. Het is een voorrecht om alsnog bekend met hen te mogen zijn vandaar dat ik ze niet benoem. Je zou beter weten dan dit als je me echt zou kennen. Sommige zijn als ik naar Spotify of YouTube views kijk groter dan Franco toch is zijn output hier gek genoeg dan wel weer alom vertegenwoordigd.

Dit redelijk recente album van hem vind ik een van zijn mooiste.

Ken je Edoardo Bennato?

Neen.

Ga ik achteraan.

Eerste nummer gelijk raak. Folky. Mondharmonica. Beetje Dylan vibes. Ook qua stem wel.

Het laatste volledige album van Battiato. en wederom van grote klasse.

Al de nummers zijn zo prachtig gearrangeerd en groeien bij iedere luisterbeurt.

Hierna zou Battiato voornamelijk nog live albums uitbrengen, hij heeft in de laatste tien jaar toch nog regelmatig opgetreden, van die concerten zijn enkele prachtige concerten vastgelegd, onder andere met Antony en Alice.

Ook al is het zijn laatste studioabum: hij blijkt zijn kunsten maar niet te verleren. Wat is dat toch?! Waar veel artiesten na verloop van tijd toch wat minder presteren, daar blijft Battiato hoge kwaliteit leveren.

Is het de tijdloosheid van zijn muziek? De soms wat desolate sfeer? De orkestrale klanken? Of ligt het gewoon aan mijzelf... muziek waar ik maar geen genoeg van kan krijgen?

Ongetwijfeld van alles een beetje. Apriti Sesamo is ook uitgebracht als Ábrete Sésamo (Spaanse versie), gek genoeg is dat album hier in Nederland via iTunes verkrijgbaar, maar de Italiaanse versie niet. Dat mogen ze snel veranderen wat mij betreft. Overigens heeft Battiato ook Engelse versies van sommige albums uitgebracht. Die laat ik graag links liggen.

Er zijn maar bar weinig Italianen die goed engels spreken / zingen.
Wanneer Battiato het doet heeft het voor mij wel enige charme, door zijn Italiaanse tongval.