The Revival Hour - Scorpio Little Devil (2013)
mijn stem
16 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Antiphon
-
Control (3:53)
-
Hold Back (4:17)
-
Pyre (4:30)
-
Riverbody (3:50)
-
Copperhouse (4:01)
-
I've Eyed the Beast (4:15)
-
Clean (4:41)
-
City Yolk (3:32)
-
Run Away (4:12)
-
Hound (6:44)
0
geplaatst: 12 februari 2013, 11:28 uur
Nu aan het beluisteren op de luisterpaal, en dit klinkt wel bijzonder. De eerste 3 tracks klinken als een kruising tussen Radiohead, Grizzly Bear (Hold Back) en Patrick Watson overgoten met een soulvol sausje en gebracht met een falsetstem in een barokke productie...
Update: luister nu track 6 en ben volledig de weg kwijt. Moeilijk te plaatsen muziek en toch is er wel eenheid gevonden. Weet ondanks de rijke productie toch intiem te blijven Desondanks voel ik toch een lichte hoofdpijn opkomen..
Bijzonder, maar ook zeer uitgesproken en daarmee denk ik een echt haat/liefde album. Niet helemaal mijn smaak. Als je niet vies bent van een extra portie drama bovenop een toch al rijke productie moet je dit album zeker eens gaan horen.
Update: luister nu track 6 en ben volledig de weg kwijt. Moeilijk te plaatsen muziek en toch is er wel eenheid gevonden. Weet ondanks de rijke productie toch intiem te blijven Desondanks voel ik toch een lichte hoofdpijn opkomen..
Bijzonder, maar ook zeer uitgesproken en daarmee denk ik een echt haat/liefde album. Niet helemaal mijn smaak. Als je niet vies bent van een extra portie drama bovenop een toch al rijke productie moet je dit album zeker eens gaan horen.
0
geplaatst: 17 februari 2013, 14:14 uur
The revival hour is het nieuwe project van DM Stith samen met JM Lapham. Zeer benieuwd!
0
geplaatst: 16 maart 2013, 15:27 uur
Ik kende DM Stith alleen door de (mooie) Sparklehorse-cover, die mij ooit eens (door volgens mij bovenstaande user) is toegezonden. De heer JM Lapham kende ik in z'n geheel niet. Toch maar proberen.
Afijn, dit album heeft toch wel een totaal ander geluid dan de cover had: het album is ergens wel poppy, waar over alle tracks met mooie melodieën gestrooid wordt, en de rijkelijke instrumentatie draagt daar enkel aan bij. Echter, op het moment dat je denkt dat alles té poppy wordt (Riverbody) knalt er weer een vreemde track voorbij (Copperhouse) die het album toch tot een iets vreemder geheel maakt. De poppy melodielijnen worden vergezeld door een zekere excentriciteit, die zich uit in (bv.) de lichtelijk vreemde vocalen.
Dat poppy-gehalte in combinatie met die 'weirde' touch maakt het tot een bijzonder leuk album om te beluisteren, maar met genoeg drift tot het maken van iets vreemds, zodat het niet vervelen gaat. Leuk
Afijn, dit album heeft toch wel een totaal ander geluid dan de cover had: het album is ergens wel poppy, waar over alle tracks met mooie melodieën gestrooid wordt, en de rijkelijke instrumentatie draagt daar enkel aan bij. Echter, op het moment dat je denkt dat alles té poppy wordt (Riverbody) knalt er weer een vreemde track voorbij (Copperhouse) die het album toch tot een iets vreemder geheel maakt. De poppy melodielijnen worden vergezeld door een zekere excentriciteit, die zich uit in (bv.) de lichtelijk vreemde vocalen.
Dat poppy-gehalte in combinatie met die 'weirde' touch maakt het tot een bijzonder leuk album om te beluisteren, maar met genoeg drift tot het maken van iets vreemds, zodat het niet vervelen gaat. Leuk
0
geplaatst: 15 mei 2014, 18:53 uur
Mooie bizarre plaat. Een album dat zich moeilijker laat doorgronden maar na enkele beluisteringen was ik helemaal mee. Tegelijk is het toegankelijke en bevreemdende muziek. Een labyrint waar je je weg in moet zoeken. In Clean hoor ik iets dat hard lijkt op Perfume Genius (het begin van het nummer althans) met een kaduke beat eronder, prachtig nummer.
* denotes required fields.
* denotes required fields.