Sinéad O'Connor - Throw Down Your Arms (2005)

Op http://www.artistdirect.com/nad/music/artist/card/0,,474512,00.html?src=search&artist=Sin%E9ad+O%27Connor zijn een paar tracks van dit album te beluisteren. Zijn overigens allemaal reggaecovers. Downpressor Man vind ik erg mooi, de andere doen me niet zo veel.

Gister op de platen-/cdbeurs in Utrecht voor 8 euro een dubbel-cd versie gekocht. Album klinkt absoluut niet gek, maar komt af en toe 'zweverig' over.

Deze heb ik de afgelopen dagen weer ontdekt, ik sta er nog steeds van te kijken dat ze moeiteloos in de reggae duikt en een prachtplaat maakt die heerlijk wegluistert.

jah.. klinkt als sinead, op de rest hadden we voorbereid kunnen zijn: al vaker flirte sinead met reggae. ik mag graag naar bob marley luisteren, maar reggae is niet mijn muziek, maar sinead is wel mijn zangeres. het eerste reggaenummer klinkt goed, door peep al wat minder, evenals he prayed;y mas gan mag ik wel; curly locks kan me niet bekoren, vampire weer zeker wel;ook prophet.. is mooi, evenals downpressor man;het titelnummer vind ik weer minder;untold stories is weer meer "traditioneel" sinead en dus mooi;ook war is goed. de extra nummers zijn dezelfde die iets anders klinken; ze voegen weinig toe. voor mij een onevenwichtig album en dus slechts 3.5

Zo te zien is dit echt een jonge Sinéad op de foto, toch?

Dat is inderdaad Sinéad die haar eerste communie doet.

Eigenlijk heb ik na Am I not your girl haar werk links laten liggen.

Ten onrechte blijkt nu, nadat ik deze cd in de kringloop tegenkwam.

Uit nieuwsgierigheid meegenomen, en met succes, want hij bevalt me erg goed.

Gekke Sinead in haar Rastafari periode. Het zorgt voor een fijne reggae plaat geproduceerd door Sly & Robbie. De meeste songs komen lekker uit de verf, behalve degene waar ze een piepstemmetje op zet. Haar stem past wel goed bij de muziek, en de Ierse R is een grappig detail in de zwoele exotische muziek.

Ook ik heb de 2 cd, leuk extra dub cdtje als extra.

Nu ben ik ook benieuwd naar haar Moslim muziek, mocht ze die gaan maken, nu ze Moslima is en witte mensen niet kan uitstaan

Ik heb weinig met reggae, langer dan een paar nummers houd ik het meestal niet vol maar dit album heb ik gisteren de hele dag opgehad tijdens de najaarsshoonmaak in huis, wat Bob Marley niet lukt krijgt Sinead wel voor elkaar. Wat een lekkere plaat is dit. Sinead's prachtige stem leent zich wonderwel erg goed voor deze muziek. Na het lezen van haar autobiografie wist ik al dat ze een liefhebber van reggae is maar het was mij ontgaan dat ze een heel album in die stijl heeft gemaakt tot ik bij het hoofdstuk kwam waarin ze dit album bespreekt.

Het mooie van Sinead is dat geen twee albums op elkaar lijken, ze deed wat ze wilde en het interesseerde haar niet echt of het een commercieel succes zou worden en dat pakt hier heel mooi uit. Verrassend, in eerste instantie verwachtte ik er niet veel van maar het gebeurt niet vaak dat ik de hele dag hetzelfde album op heb staan zonder het op een gegeven moment zat te worden...