Hanne Hukkelberg - Little Things (2005)

Het nummer Ease ademt een hele relaxte sfeer, maar ik word een beetje zenuwachtig van Hanne's zang. Is deze zangeres verder wel de moeite?

Ik zag Hanne Hukkelberg afgelopen donderdag tijdens Eurosonic in Groningen. En ik vond het optreden echt geweldig. Probeer haar nu ook op cd uit, en dat luistert toch heel wat lastiger. Ik probeer van de associatie Coco Rosie af te komen, maar dat lukt nog niet echt. Het is misschien allemaal iets rommeliger, maar dat heeft dan ook wel weer zijn charme....uhh friek kijk maar wat je ermee doet

Mwah, ik ben nou ook niet echt kapot (meer) van Coco Rosie. Denk dat ik het maar hier bij laat

.... nu ik er toch ben ...... even iets over deze plaat ...... in 1 woord meesterlijk.
De eerste kennismaking was met Do not as I do. Werkelijk prachtige pedal steel guitar, helemaal door laten klinken tot de laatste noot.... Kippe(n)vel! Tja voor de rest parels als Words ...., Boble, Balloon, een melancholiek stukje troost. De prachtige instrumentaties, accordeon! en het prachtige lap steel geluid.
Ik zou zeggen luister nog eens. En Coco Rosie? Ach ja.....

Ik heb deze plaat al heel wat jaren, maar eerlijk gezegd komt deze weinig in de cd speler. Heeft te maken met de hoeveelheid cd-s en vinyl. Toch weer een keer de twee platen van deze Noorse zangeres (de andere is blood from a stone) weer eens opgezet. Met Blood From A Stone had ik wat meer moeite, maar Little Things kon me weer bekoren. Hanne Hukkelberg heeft in een doom metal band gespeeld en dit is haar eerste solo-plaat. Van doom metal is niets te merken , het is een wat vreemde plaat. Sprookjesachtig, maar ook vervreemdend. Net of Hanne Hukkelberg door het Noorse landschap loopt en achteloos wat muziek maakt. Dirtwordt versterkt door het gebruik van allerlei alledaagse voorwerpen als muziekinstrumenten en ook instrumenten die je helemaal niet verwacht (hawaii gitaar of pedal steel bijvoorbeeld). Dit alles zorgt voor 13 zeer aparte miniatuurtjes die folkachtig zijn, maar ook weer niet helemaal. Soms poppy, catchy, malancholisch, een geheel eigen stijl. Björk wordt wel genoemd als vergelijkingsmateriaal, maar denk meer doordat het ook Noord Europees is. Echt vergelijkingsmateriaal is er niet. Apart, je moet er echt aan wennen en niet alles vind ik mooi. De andere albums van deze Noorse zangeres zijn zeer wisselend qua sound, 'blood from a stone' is veel steviger, soms bijna rock achtig. Dus het is niet verstandig alles zo maar aan te schaffen (is nooit handig) maar van te voren wel goed te luisteren uit welk vaatje Hanne tapt.