Franka De Mille - Bridge the Roads (2009)

Dit album kwam reeds in 2009 uit. Dit jaar opnieuw uitgebracht. Prachtig gearrangeerde songs. Folk met invloeden uit diverse andere genres.

Heb dit album ook pas in mijn bezit. Hier op de site redelijk onbekend, maar er zijn best wat Nederlandse recensies geschreven. Ik hou er altijd wel van om deze te lezen. Niet dat ik daardoor bijzonder wordt beïnvloed, maar soms worden dingen opgeschreven die ik nog niet ontdekt hebt of waar ik anders over denk. De meeste recensies zijn positief over deze plaat en artiest. Franka de Mille is een singer songwriter die in Londen bivakkeert en ze heeft twee jaar gedaan over het maken van deze plaat. En dan ook nog in eigen beheer opgenomen met toch flink wat gastmuzikanten. De muziek is folk achtig, soms gaat het richting kamermuziek. De basis is vaak gitaar of piano waar dan viool, cello accordeon etc bijgevoegd worden. Zeker de cello is er prachtig bij. De teksten zijn persoonlijk en van goed niveau. Het gaat over allerlei zaken, denk aan het zoeken naar je plaats in de wereld, de gruwelen van vivisectie, narcisme, dood, verloren vriendschap en het overwinnen van hindernissen. Dus geen gemakkelijke onderwerpen. De tekening op de voorkant van het cd-boekje laat een veer met wortels zien. Het symboliseert de strijd om overeind te komen, te groeien, de vleugels uit te slaan, en om toch geworteld te blijven. Dit laatste volgens de recensent van New Folk Sounds waarin ik me geheel herken.
Zijn er geen minpunten te noemen ? Hst is misschien allemaal wel te mooi opgenomen, waardoor het soms wat 'clean' is. En Franka zingt ongelooflijk goed, maar misschien ook daarin soms net te veel van het goede. Soms kan iets bijna te perfect aan doen. Maar verder een goede plaat, die smaakt naar meer.