Paris - Sleeping with the Enemy (1992)

Ultra coole plaat die er niet om liegt. Sinds onze Hirsi ali en haar THC incident misschien wel weer een beetje actueel. Want hierop tref je verschillende hoorspelen aan waarin Georgie Bush het niet overleeft. Snoeiharde en weirde noize met duistere raps. Sinds deze plaat ging het artistiek gezien bergafwaarts met good ol' Paris en is nu effecten makelaar of zoiets.

is dat niet met dat stukje van "easy easy... hey mr president...NOW pang pang " wel aardig die stukjes idd maar vond de rest van de plaat niet zo heel byz

De eerste helft van de plaat vind ik echt geweldig, maar na het nummer conspiracy of silence (met een geweldige rap van funk doobiest, of zo) zakt de plaat een beetje in tot aan de remix van Bush killa op het einde. Op De openingstrack live at the white house tref je ook een bush aan in the line of fire. In USA is dat freedom of speech, in Nederland zou dat belemmering van de democratie of zo zijn. Belachelijk!

Na The Devil Made Me Do It het beste werk van Paris. Hoewel ik soms een beetje moe word van het feit dat Paris altijd klagend overkomt, is dit een kwalitatief hoogstand album. Het begin van het album is wel echt beter dan het einde, met nummers als Bush Killa en Coffe Donuts & Death als hoogtepunten. Een aanrader, 4*

Zoals thomzi50 zegt, hoogtepunten zijn Coffee, Donuts & Death, Bush Killa, Days Of Old (wat zelfs een MTV clip is geweest)

Maar bovenal Guerrillas In The Mist, de opbouw daarin is fantastisch !

Rap zoals rap moet zijn naar mijn mening!
Beter productie dan The Devil Made Me Do It, maar TDMMDI is dan toch nog rauwer !

5/5 !

Bush Killa toevallig laatst weer eens gedraaid, muzikaal echt geweldig (vooral het tweede stuk) maar tekstueel wel heel fout, dat intro alleen al .

Ik vraag me af of hij hiermee nu nog steeds zou wegkomen, in nederland zou het in ieder geval een enorme rel in de 2de kamer opleveren.

samen met de vorige cd, dope..heb ook zn laatste album met public enemy = ook dope

Damn Seamus, ben het weer met je eens :-P Alleen voor mij 4,5*, aangezien ik voor TDMMDI 5* gaf en ik deze net iets minder vind, maar nog steeds een superdope album.

Ppfff ik vind hem tekstueel echt niet fout!! Gruwelijkl gewoon, real life!
Lekker hard en rauw

Zou je in NL hiervoor berecht worden?
Ik bedoel je hoort toch steed van die rapperts die gezocht worden omdat ze Wilders doodwensen in hun tekst?
Lijkt mij nogal lullig aangezien het muziek is(wel hard om iemand dood te wensen als je het meent natuurlijk, maar dat geheel terzijde )

Ach het gehalte "schop-tegen-alles-en-iedereen-aan-rappers" is nou eenmaal (helaas) hoog. Dit vind ik niet bijster goed, geef mij dan liever Ice Cube of Kam...

Zijn ook goed, maar dit ligt wel heel erg in dezelfde lijn... West coast rappers die aandacht willen vestigen op het onrecht wat hun bevolking wordt aangedaan. En daarnaast toch wel behoorlijk geschoold op de East coast leest, muzikaal gezien. Paris' stem en flow zijn voor mij net zo goed en indrukwekkend als die van Cube. En ik zie toch wel degelijk het verschil tussen wat jij noemt "schop-tegen-alles-en-iedereen-aan-rappers" (daar schaar ik zelf vooral Def P onder, die op werkelijk alles van de Osdorp Posse wat ik heb kunnen aanhoren, alleen maar overal tegenaanschopt alsof hier net zoveel mis is als in de US) en conscious rappers als Paris. Paris heeft ook genoeg tracks gemaakt met een positieve boodschap, zoals "Days Of Old" en "Assata's Song".

Vette cd met lekkere roitzooiïge nummertjes in he begin en wat meer relaxte nummers naar het einde toe. Beats en flow zijn goed en zag zelfs dat er een DJ Shadow-productie opstaat. Guerilla Funk, wat hierna kwam is knudde.

Ik heb deze maar dan wel een andere hoes

Zat te dubben over 4* of 4,5*. Nostalgie wint het en ik ga voor de hogere score. Dit album bevat stiekem toch heel veel erg sterke nummers. Ik vind de samenhang van dit album minder dan op The Devil Made Me Do It. Qua productie hoor je duidelijk dat een stuk ingewikkelder is dan op zijn voorganger. De boosheid en rauwheid is er nog steeds, maar op The Devil Made Me Do It paste het toch allemaal beter.

Iets minder dan zijn voorganger, maar nog steeds een goed album.

Die track Coffee, Donuts & Death, is dat niet van een film en zo ja welke?

Luister dit album nu voor de eerste keer (Ik ben niet zo bekend met Paris).
Toen ik het album opzetten vond ik het echt helemaal geweldig, ik zat te denken aan minstens 4* of 4,5*.

Maar vanaf "Thinka Bout It" vond ik het een stuk minder worden, nog wel een paar leuke tracks, maar niet zo sterk als de eerste helft.

Ik heb 'm nu op repeat, ik neig naar een 3,5*. maar het kan ook nog een 4* worden, vanwege het sterke begin

Even voor de duidelijkheid: ik vind Thinka Bout It wel een geweldige track, daarna wordt het minder.

Sterk album, mag dat wel zo'n harde boodschap en het klinkt allemaal ook nog goed als een geheel. Stom van me dat ik de muziek van Paris niet eerder heb gecheckt.