Jess and The Ancient Ones - Astral Sabbat (2013)

Het titelnummer is inmiddels te beluisteren, ik vind het beter klinken dan het materiaal op het debuutalbum. Erg benieuwd naar de rest van de EP.

De EP is inmiddels volledig te beluisteren in een podcast:

Astral Sabbat (hij begint ongeveer bij 30:20)

Heel sterk EP'tje! Zelfs long and lonesome road klinkt beter dan het origineel.

Dijk van een EP (of plaat, want zo hoort de uitspraak geloof ik). Stukken vaker geluisterd dan het debuut. Toch jammer dat het nu zo stil is op het JATAO front.

Schreef ik bij The Horse And Other Weird Tales nog dat ik Jess niet de beste zangeres van de wereld vond, moet ik dat wel hard inslikken als ik deze EP van een paar jaar eerder voor het eerst hoor. Het is vooral het emotioneel geladen stuk More Than Living waar de voorgangster van de mis de show steelt met aangrijpend zangwerk dat lijkt te zijn aangedreven door een niets ontziende natuurkracht.

Ja, deze band heb ik met terugwerkende kracht in mijn hart gesloten. Het sluit aan op de occult rock hausse die in de navolging van het succes van Ghost op gang kwam. Maar Jess And The Ancient Ones is veel meer dan dat. Soms komen ze luchtig en cynisch uit de hoek zoals het titelnummer en het andere moment is het heerlijk beladen zoals in het eerder beschreven More Than Living. Dan is er nog de alleraardigste Shocking Blue cover waarbij de groep laat horen waar de mosterd onder anderen vandaan gehaald wordt. Te leuk om te missen en tegelijkertijd heel correct om dat niet op een regulier album te zetten.

Na het sterke debuut is "Astral Sabbath" een prima tussendoortje. Het titelnummer is een heerlijke bezwerende psychedelische track met sterk toetsenwerk en surf-gitaarspel. De hoofdrol is echter weggelegd voor Jess' zang, die ten opzichte het debuut gegroeid lijkt in haar zangwerk.

Lonesome Road is een goed klinkende cover van een voor mij totaal onbekend nummer dat mij nieuwsgierig maakt om het origineel van Shocking Blue eens te checken.

Net als op het debuut is het na twee relatief korte nummers tijd voor een episch lang nummer. More Than Living wisselt mooie rustige passages waarin de piano de toon bepaalt af met meer intense dynamische rockpassage. Het zijn toch wel nummers als deze die laten horen waar de kracht van deze band ligt.

Sterke opvolger van de al niet misselijke debuutplaat!