Op verzoek van bonothecat heb ik hier mijn bevindingen inzake "Black Oni" van Guapo neergezet...
"Black Oni" is het tweede deel van een trilogie, welke is begonnen met het titelnummer op "Five Suns" uit 2004. Dit tweede bedrijf is samengesteld uit vijf volledig instrumentale muziekstukken. Deze, enkel met Romeinse cijfers benoemde stukken, lopen vloeiend in elkaar over, zodat er evenals op "Five Suns" een compositie van bijna 45 minuten ontstaat.
Ondanks dat vrijwel alle ingrediënten van "Five Suns" wederom in de cocktail zitten, proeft "Black Oni" toch net ietwat anders. Zo is de plaat minder overweldigend en overdonderend en klinken de angstaanjagende, explosieve klanken en de onafgebroken herhalende thematische motieven nu allemaal ietwat fijnzinniger en beheerst.
Gebleven is echter de voorliefde van het drietal voor de zwaar bombastische symfonische structuren in de trant van King Crimson en Magma, waarbij de band nagenoeg onophoudelijk laveert van licht naar duister, van hard naar zacht en van chaos naar orde. Verder is Guapo ook nu uiterst bekwaam in het uitstrekken van zijn muzikale ideeën, zoals een band als Godspeed You! Black Emperor dat ook zeer goed beheerst. Daarbij beweegt de band zich langs de grenzen van avant-garde, jazz, krautrock, minimalisme, noise, postrock, progressieve rock, psychedelische rock en zeuhl voort.
Het mag geen verrassing zijn dat "Black Oni", ondanks enkele subtiele verschillen met zijn voorloper, vooral de liefhebbers van "Five Suns" zal aanspreken. Het is een buitengewoon fascinerend en bijzonder meeslepend album en ik kijk dan ook nu al uit naar het laatste deel van deze bijzonder smakelijke trilogie.
Ik vond deze bij eerste beluistering toch wel flink tegenvallen i.v.m. Five suns. Toch nog eens een kans geven, maar ik verwacht geen aardverschuiving in mijn mening. Hopen dat deel 3 de klapper wordt!
Deze plaat borduurt inderdaad voort op "Five Suns", maar ik vind dat de muziek genoeg subtiele verschillen herbergt om mij bij de les te kunnen houden...