Wat een geweldige plaat. Folk, country, blues, rock, psychedelica. Geen moment in een hokje te duwen. Prachtig geproduceerd door Michael Timmins van de Cowboy Junkies. Wat een talent, wat een plaat!
Smaak is subjectief over smaak valt niet te twisten iedereen zijn eigen smaak smaken verschillen ieder zijn meug wat de een niet lust daar eet de ander zich dik in elk zijn meug zei de boer, en hij neukte zijn varken.
Allemaal waar.
Maar bij dit plaatje ff niet.
Dan is het doodgewoon gelul.
Iedereen zou een stevige luisterbeurt gegeven moeten worden.
Hebben we het ook nooit meer over Ewbank en consorten.
De mix van diverse stijlen maakt dit album bijzonder interessant. Countryachtige sfeer wordt afgewisseld met swingende folk rock en dan weer klaagliederen met Link Wrayachtige gitaar powerchords.
Bij mij ook. Nog maar 8 stemmen en een paar berichten, terwijl bij een album van The National al 18 pagina's vol staan. Een goede plaat, dat wel, maar weinig niets onder de zon. Voor mij is deze plaat vele malen interessanter.
Uitstekende tip van Lura. Zo'n aflsuiter als Deep Water past helemaal in mijn straatje: lekkere donkere sound (Tindersticks, Cave en consorten) maar ook voldoende afwisseling op dit album wat het erg interessant maakt. Meerdere draaibeurten zouden dit album in de toekomst nog heel veel goeds kunnen doen, en dus ook mijn score.
Na de ontdekking van opvolger Beautiful Scars ook wat ouder werk van Lee Harvey geluisterd. Folk Sinner bevalt me ook uitstekend. Wat een heerlijke songs maakt deze man. Ik vond Beautiful Scars net wat uitdagender, maar deze mag er zeker zijn. Wat een loepzuivere productie. Prachtig.
Die diepe stem van Osmond (Tom Wilson) blijft heerlijk om aan te horen. De beste man heeft een uitstekend oor en oog voor fraaie arrangementen en melodieën. Hij boort geen nieuwe markten aan, zoekt geen muzikale grenzen op, maar de wijze waarop Osmond de hele boel aan elkaar breidt is heel knap. De basis waar uit wordt geput is blues en folk maar man's muzikale kijk is veel breder dan dat; soul, funk, psychedelische elementen of americana, hij gooit het allemaal in een blender.
Desalniettemin voelt de muziek nooit druk aan, voorop staat ruimte voor sfeertekeningen, lome transities of simpelweg een uitgedragen gevoel.
Een klassieker is The Folk Sinner niet, daarvoor blijft de plaat net te veilig binnen de eigen opgelegde kaders, wat Osmond echter hierbinnen produceert is wel heel fraai.