Gazpacho - Firebird (2005)

Wat een fantastisch album is dit! Staat zeker in m'n voorlopige top 10 lijstje van 2005. Begint al met de zware donkere en tevens fantastische opener Vulture, en daarna volgen de hoogtepunten elkaar op. Bijvoorbeeld het ruim 8 minuten durende Orion (voor het gemak in 2 delen opgedeeld). Op een ander hoogtepunt van dit album, Do You Know What You Are Saying?, speelt Steve Rothery (Marillion) ook nog mee.

Gazpacho maakt ook veel gebruik van electronica. Dat wordt op een Radiohead-achtige manier door het album heen gemixed en is zeker een verrijking van het geluid van de band. Leuk aan Gazpacho is ook dat ze erg experimenteel zijn. Ze hebben voor dit album bijvoorbeeld fans gevraagd om bijzondere geluiden in te sturen. Hieruit zijn 4 samples gekozen die ook op het album te horen zijn waarvan 1 het geluid is van het Nederlandse leger. Het is knap hoe goed de band die samples heeft verwerkt in hun muziek.

Voer voor Radiohead-fans dus, maar ook liefhebbers van Muse of zelfs Coldplay zou deze muziek wel moeten liggen. Een aanrader!

ben benieuwd
ga er naar op zoek

.... ik hoor af en toe gewoon een nummer van Muse.....Do you know what you are saying? is wel erg Muse achtig.

Dat nummer is heel erg Muse inderdaad, ook wat betreft de vocals. Maar bij de rest vind ik het nog wel meevallen

In mijn ogen best een belediging voor Radiohead om dit ermee te vergelijken. Het overgrote deel doet mij veel eerder aan Muse denken, maar dan wat 'softer' gebracht naar wat ik ken van Muse (ik hou ook niet van Muse). Het klinkt ook allemaal vrij braaf en ingetogen, nergens gaat het echt lekker los om 'goed' te zijn. Het geheel heeft ook niet echt een eigen sound, het is meer een samenraapsel van verschillende bands en dan slecht uitgewerkt. Ik vind het echt 3 keer niks en gaat bij mijn flop 10 van 2005 in. Half sterretje.

Ik vind het inderdaad ook de softere variant van Muse. En bij Muse kan ik me soms ontzettend irriteren aan het de languitgerekte zangpartijen van de zanger. Dat geld iets minder voor deze band, alhoewel je net zoals bij Muse wel erg in de stemming moet zijn voor deze cd. Maar het gekke is dat ik deze cd wel drie keer achter elkaar heb geluisterd, dus het heeft toch wel iets meer dan een gemiddeld cd-tje. 3,5*

@obsessed niet te bedroefd zijn hoor

Ben ook eerder verbaasd dan bedroefd hoor

Ik was ook best wel verbaasd bij het beluisteren van deze cd. Aangezien jij Radiohead aanhaalde had ik iets heel anders verwacht dan wat er uit mijn speakers kwam.

Wil je zeggen dat je geen enkele vergelijking hoort met Radiohead? Kijk dat je het niks vind, ok, maar je moet toch horen dat het qua soort muziek wel enigszins overeen komt.

Nee. Ik hoor absoluut geen vergelijking. Tot nu toe iig niet (heb hem voor de zekerheid 2 keer geluisterd). Radiohead speelt in een heel andere stijl. Veel complexer. Dit klinkt alsof het allemaal wel eens gedaan is. Vooral de connectie met Muse is overduidelijk, en ik moet niks van Muse hebben.

Edit
Als jij RH niet had gemeld in je 1e bericht had ik dit zowiezo nooit opgezocht trouwens.

Beste cd van deze mannen uit Oslo die het afgelopen december als opener voor Marillion helemaal waarmaakten on stage , zeker ook omdat Steve Rothery bij do you know what you are saying de solo even kwam meespelen, al had ie in Vredenburg wel de hele middag had zitten oefenen , maar goed in mijn ogen een goede cd met nummers waar je bij kunt wegdromen

Groedels Robz

Ik ken Muse verder niet. En wat ik van Muse ken (een stuk of 4/5 songs) vind ik zo ongenadig sh*t.

Radiohead ken ik van vroeger, en dat vind (vond) ik ook bijzonder k*t.

Gazpacho daarentegen boeit mij enorm. Ik vind het een goede band en ik vind dat ze fijne muziek maken.

Qua manier van zingen zit er wel enige overlap tussen Muse en Gazpacho. Muzikaal is de overeenkomst verder een stuk minder, vooral op de recentere platen.

Die Bellamy -kerel heeft veel minder controle over zijn stem dan die Ohme kerel. De muziek is ook veel duidelijker, ingetogen en uitgebalanceerd.

Dat Muse gaat maar alle kanten op en is zo overduidelijk een tiener/singles band.

Alleen die drummer van Muse is wel goed, maar redt je het als band niet alleen mee.

Ik vermoed dat Matthew Bellamy een behoorlijk gecontroleerde ongecontroleerdheid aan de dag legt. Verder is Muse natuurlijk te hip voor jou, dat is niet echt verrassend.

heh heh.

Ben niet zo hip

Ik begin onderhand wel fan te worden van deze fantastische band, dus dan moet ik alle albums eens beluisteren en beoordelen. Over het algemeen wordt hier dit album als hun slechste album beoordeeld (in een interview las ik dat J.Ohme dat grappig vond omdat in Noorwegen dit album als een van de betere wordt genoemd voor Night & Tick Tock). Maar ik vind dit toch wel een heel erg sterk album.

Hier en daar hoor ik wel wat Muse invloeden, maar ik Gazpacho weet mijn aandacht vast te houden waar ik bij Muse weleens de moeite heb om mijn aandacht erbij te houden (ook al is Muse een van mijn favoriete bands).

Kortom, een heel erg sterk album met knallende songs. Mooie backing vocals van de zangeres die op een aantal nummers meespeelt. Een van de hoogtepunten vind ik toch wel de solo van gitarist van Marillion, Steve Rothery, op het nummer Do You Know What You Are Saying? Kippenvel.

Nog geen cijfer, dat volgt.

Gazpacho-moeheid treedt in, en daarom is de stap naar "Night" daarna goed voor te stellen.

Toch blijkt het een 'sleeper' te zijn. Misschien stiekem wel beter dan "When Earth Lets Go".

Daar ben ik het niet mee eens, ik vind deze iets minder dan When Earth Lets Go, dat album bevat zoveel mooie stukken muziek. Nummers als Snowman, 117, Dringlers Horses zijn fenomenaal.

Grappig dat obsessed ten tijde van de release Radiohead aanhaalt. Misschien ben ik verblind door Night en Tick Tock, maar dat hoor ik dus echt niet. Over dit album: Het is leuk om een keertje wat van hun beginperiode te beluisteren, maar het is zeer duidelijk inferieur aan de meesterwerken die na deze nog zouden komen.

Laatste bericht bij dit album is alweer ruim acht jaar oud...

Zal ik anders nog eens iets over Radiohead zeggen? Nou vooruit. Vulture heeft wel een beetje een Radioheadachtig riffje (ten tijde van OKpc), dat eerder ook al door Porcupine Tree geleend werd. Maar daarmee houdt het mijns inziens ook wel weer ongeveer op.