Iggy Pop - A Million in Prizes (2005)

De eerste cd is ongelofelijk goed, de tweede gewoon goed en ook de live dvd mag er zijn

Ik vind de titel erg mooi.

Mooi overzicht van Iggy Pop. De eerste cd is onzettend goed inderdaad. De 2e vind ik wel een stukje minder goed staan ook een paar zwakke nummers op. Maar ondanks dat 3,5 ster.

Prima; deze verzamelaar die keurig verspreid over twee CD's een vrij volledig beeld geeft van Iggy Pop's carrière, met en zonder Stooges.

Een absolute aanrader!

Snelle kopers vinden (vonden?) er ook een bonus DVD-disc bij met een live-optreden erop.

Ik heb de meeste Iggy pop & Stooges releases in mijn collectie, maar toch schafte ook ik me de verzamelaar aan, die bonus DVD is natuurlijk ook heel erg goed!

Ik mis Five Foot One toch wel en Funhouse is nauwelijks vertegenwoordigt.

Een goede verzamelaar, maar eigenlijk kun je net zo goed bij Plato/Concerto de Stooges-cd's en zijn eigen beste cd's aanschaffen. Deze zijn goedkoop, klein in getal en de aanschaf meer dan waard.

Goed dit te lezen want ik heb deze verzamelaar net bij Amazon aangeschaft. Ben benieuwd.

Met nummers als deze, voor zo'n prijs,...

5*

Mooiste nummers van deze verzamelaar vind ik: China Girl, Lust for Life, Home, Cry for Love en Cold Metal. Lekker punk-rockwerk!

Hij ligt voor 9,95 bij Free Record Shop en ga hem deze week maar eens halen.

Ik heb versie met 2 cd's en een live dvd erbij. Ligt deze versie voor dit bedrag bij de Free Record Shop? Zo ja, dan is dat geen geld.

nee, zonder de dvd, dat is net iets te...

nou lustforlife, heb je 8 maanden de tijd gegeven om je zin af te maken.prima verzamelaar dit. 4.0

Prima verzamelaar van de grondlegger van de punk (ik heb ook de bonus-DVD), al vind ik CD1 merkelijk beter dan CD2 en had ik nog iets meer gewild van zijn periode met the Stooges. "Lust for life" vind ik één van de beste punksingles ooit en het enige punknummer dat volledig mijn aandacht trok in die punkperiode (1977) dat verder aan mij voorbijging. Daarbij herinner ik mij zijn optreden in Avro's Toppop, waar Iggy Pop met ontbloot bovenlijf een platieken plant te lijf ging. Opmerkelijk op deze verzamelaar is het duet met Françoise Hardy, een merkwaardige combinatie.

briljant overzicht van iggy's carriere met 2 fantastische cd's en een spectaculaire dvd, werkelijk het allerbeste van de ig.

Vind persoonlijk de dvd tegenvallen.
De band ragt ongenuanceerd door het materiaal heen met een brij van gitaargeluid.
De cd's zelf zijn natuurlijk fantastisch!

Een behoorlijk interessante verzamel cd.
De eerste tien nummers is het punk rocken geblazen. Rauw en ongepolijst dus. Iggy en zijn Stooges komen uit de buurt van Detroit. En dat was DE auto stad van de Verenigde Staten. En daar hield men er wel van in die tijd om een potje te rocken. Je kunt gerust stellen dat The Stooges een product was/waren van de stad Detroit. Hard,smerig,high (drugs) energy en dat met een frontman die voor de duvel niet bang was en is. Een geweldige combinatie. Tuurlijk waren de Stooges veel te hard en te punky om echte grote successen te kennen. Toch hebben de Stooges hun stempel op de muziek wereld kunnen drukken. Of moet ik zeggen persen.

Vanaf nummer elf is het Iggy Pop solo. Iggy heeft overgens een tijdje in de funny farm gezeten.Tussen de Stooges tijd en solo gaan.Men zegt om van zijn drugs verslaving af te komen? In die tijd waren er blijkbaar nog geen gespecialiseerde afkick bedrijven ha. En vrijwel direct hoor je een behoorlijke koers wijziging. Het is pakken minder rauw en meer gevarieerder. Pop Ontmoet Bowie en beide zangers beinvloeden elkaar zwaar. Iggy zijn stem word dieper. Hij lijkt ook behoorlijk qua stem op Bowie. Nummer twaalf t/m achtien zijn met oa Bowie geschreven. En dat is op elk gebied hoorbaar. Het mag duidelijk zijn wie in deze tijd min of meer de touwtjes in handen had.

Van deze periode heb ik lang niet alles. Voor mij dus een uitstekend overzicht van Pop zijn loopbaan denk ik. En interessant om te te horen hoe hij zich ontwikkelde in deze periode. Prima cd. Af en toe een nummer waarvan ik denk not my cup of tea.

Cd twee
Het eerste nummer stamt nog uit de Bowie periode. Daarna is het Pop die met allerlei schrijvers aan de slag gaat. Het Bowie tijdperk is gedeeltelijk afgesloten. Hij is nog wel producer op een plaat meen ik. En de jaren 80 doen hun intrede. En zelfs Pop gaat/moet zich aanpassen. Soms is dat niet eens slecht. Maar af en toe heb ik wel de neiging om te zeggen brrrr. Iggy is dan wel op en top maar dat ooit moderne sound/drums/sinth gezeik passen voor geen meter bij hem. Run Like A Villian,Cry Fore Love worden bijna volkomen om zeep geholpen door dat jaren 80 gezeik. En Real Wild Child tja je moet er van houden. Met dank aan Bowie als producer. Wat mij betreft kabbelt cd 2 nog wat voort. Cold metal,Home niet echt mijn Iggy.
Candy Vind ik dan wel weer prima. Een heerlijk duet met Kate Pierson. Deze jaren kun je best omschrijven als Pop zijn meest commerciele pop (troep) jaren. Met als dieptepunt het duet met Deporah Harry VERSCHRIKKELIJK.

Vanaf Wild America hoor je een oudere,wijzere en vooral een Pop die volkomen zijn eigen koers weer vaart. Een vleug Stooges,Bowie maar vooral zichzelf. Soms ongenadig hard soms lekker gevoelig en soms zelfs ongewoon anders. En dan denk ik vooral aan I Felt The Luxury

En wat een hoes trouwens. Daar alleen moet je hem al voor kopen. Niet Stijn?