Albert Ayler - Live on the Riviera (2005)

Je kunt Ayler in ieder geval niet verwijten dat hij op oude successen bleef teren, want met uitzondering van afsluiter Ghosts is alles afkomstig van zijn laatste drie albums (inclusief het toen nog niet uitgebrachte Last Album).

Het was een van zijn laatste optredens voor zijn dood en in de liner notes probeert zijn bassist Steve Tintweiss de magie van zijn laatste optredens samen te vatten. Dat stukje is ongeveer net zo wazig als de muziek, en met de conclusie dat het optreden op de 25e juli slechts een opwarmertje was voor het veel betere optreden twee dagen later kun je helaas niet zo veel.

Vergeleken met de studio-uitvoeringen komt de muziek live meer tot leven. Het saxofoon-duet tussen Ayler en partner Mary Maria op Oh! Love of Life pakt wel lekker uit, alleen jammer dat onze Albert nog steeds niet door heeft dat hij geen al te beste zanger is. Gelukkig doet Parks dat beter, bijvoorbeeld op Heart Love. Ook bijvoorbeeld Birth of Mirth bevalt veel beter dan op plaat, ook omdat het hier veel meer ruimte krijgt om zich te ontvouwen. Toch blijft uiteindelijk Ghosts het hoogtepunt. Uiteraard.