The Walkabouts - Train Leaves at Eight (2000)

Platen van the Walkabouts zijn altijd enorm sfeervol. Zo ook deze.
Moeilijk om hoogtepunten op te sommen, alles is van een hoog niveau.
Dit is geen hitparadegroepje, dit is volwassen "Americana", een soort rootsmuziek, vaak singer-songwriterachtig.
Sfeervol plaatje, voor mij verdient dit 4 sterren ! ****

Er valt wel iets meer te zeggen over deze (goeie, maar niet de beste) van de Walkabouts.

alle nummers zijn covers, van europeese artiesten. meest contemporaries zoals Deus uit België, Stina Nordenstam uit Zweden, Blumfeld uit Duitsland en onze eigen Solex.

De instrumentatie is sober, je zou kunnen zeggen ook op z'n europees als je meeneemt dat de walkabouts hun roots in de Americana hebben.

Maar ach, hoe amerikaans zijn de Walkabouts nog? Volle zalen trekken ze toch vooral hier, en Chris Eckman heeft inmiddels in Ljubljana domicilie gekozen.

Voor inspiratie gingen de amerikanen Torgerson en Eckman grasduinen in het oude continent Europa. Zie de hoesfoto die in Praag is gemaakt.
Het resultaat is een album vol heel eigen interpretaties van songs uit diverse europese landen waaronder België(Deus) en nederland (Solex). Verder iets van Theodorakis, Neu en Brel.
Nou.....dat klinkt wel heel uiteenlopend mag je wel zeggen. En je verwacht dus een album zonder kop of staart en dat is het nu juist niet!
Het zijn helemaal The Walkabouts met hun bekende wat melancholische sobere muziek. Een grote prestatie dus, want je hoort vaak nauwelijks meer het origineel (voorzover ik die ken).
Het album is heerlijk sfeervol, er is heerlijke vioolbegeleiding en een paar keer cello. en Torgerson en Eckhard zingen weer ieder hun eigen nummers.
Een echte aanrader voor de winterdagen

Het nummer "Wake Me Up Before I Sleep" is overigens een cover van dEUS.

het zijn allemaal covers ... zie mijn post uit 2007

Inderdaad niet het beste album van the walkabouts, maar de opzet is te prijzen. Luie Amerikanen zijn het in ieder geval niet. Knap hoe ze er een geheel van wisten te maken. Persoonlijk vind ik Disamistade erg mooi, het maakte me nieuwsgierig naar het origineel van ene Fabrizio de Andre, de italiaanse Leonard Cohen. erg mooi nummer.

Ik beluister dit album na lange tijd weer eens. En hij blijft prachtig sfeervol. Een geslaagd coverproject.



Eigenlijk ook een geweldige soundtrack voor de huidige Europese crisis waarvoor de regeringsleiders vandaag een (deel van een) oplossing proberen te vinden.

And She Closed Her Eyes, Death's Threshold Step?.....Leb' Wohl Europa!

Merkel, Sarkozy:.....train leaves at eight...

Haha Chameleon, dat ben ik met je eens. Het Europese project verdient een soundtrack gemaakt door Amerikanen die meer Europees gezind zijn dan de meeste Europeanen zelf vandaag de dag. Hoor je hoe mooi die trein klinkt op het eind van Leb' Wohl. Dat is de Europese trein waar wij vooral niet vanfaf moeten springen.

Het nummer Solex en Death's Tresshold vind ik persoonlik de mooiste