Saga - The Chapters Live (2005)
mijn stem
15 stemmen
Canada
Rock
Label: SPV
-
Chapter 1: Images (5:03)
-
Chapter 2: Don't Be Late (6:33)
-
Chapter 3: It's Time (4:09)
-
Chapter 4: Will It Be You? (6:38)
-
Chapter 5: No Regrets (4:02)
-
Chapter 6: Tired World (6:40)
-
Chapter 7: Too Much to Lose (3:18)
-
Chapter 8: No Stranger (6:23)
-
Chapter 9: Remember When? (5:30)
-
Chapter 10: Not This Way (3:04)
-
Chapter 11: Ashes to Ashes (4:48)
-
Chapter 12: You Know I Know (4:17)
-
Chapter 13: Uncle Albert's Eyes (5:03)
-
Chapter 14: Streets of Gold (4:11)
-
Chapter 15: We'll Meet Again (5:43)
-
Chapter 16: Worlds Apart (6:44)
0
geplaatst: 6 oktober 2005, 23:26 uur
Ik heb het me altijd afgevraagd: op de verschillende Saga-albums, die Chapters! En die verschenen dan bovendien ook nooit in volgorde... maar nu lijkt de circle rond! Tijdens hun "Marathon"-tour namen de heren van Saga alle chapters chronologisch live op, en de CD bevat ook de uitleg van Saga-frontman M. Sadler over het verhaal achter de Chapters. Maar alles vertellen doet ie niet.. Dus het blijft puzzelen voor de Saga fan!
De CD is maar pas uit, en heb hem maar meteen toegevoegd aan de website
Ik moet zeggen het klinkt heel goed allemaal, alle bekende chapters nu mooi geordend, en dan nog wel live ingespeeld.. dus een live album, een soort best of , of moet ik zeggen: best of the chapters... enfin... een heel leuk hebbedingetje voor de Saga-fan!
Twee CD's lang, Saga-live, het hele verhaal verteld, van hoofstuk 1 tem 16 !
De CD is maar pas uit, en heb hem maar meteen toegevoegd aan de website
Ik moet zeggen het klinkt heel goed allemaal, alle bekende chapters nu mooi geordend, en dan nog wel live ingespeeld.. dus een live album, een soort best of , of moet ik zeggen: best of the chapters... enfin... een heel leuk hebbedingetje voor de Saga-fan!
Twee CD's lang, Saga-live, het hele verhaal verteld, van hoofstuk 1 tem 16 !
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 10 maart 2011, 14:36 uur
Volgens mij is het bassist/toetsenist Jim Crichton die de schrijver is van de chapters...
Het is ook hij, diet uitleg geeft hieromtrent...
Een mooie collectie songs, waarvan ook velen, die ik nog nooit eerder live heb gehoord (Will it Be You?, Uncle Albert's Eyes, World's Apart, Too Much To Lose, Not This Way)...
Echt waanzinnig dit, en droom die uitkomt voor elke Saga-fan...
Het is ook hij, diet uitleg geeft hieromtrent...
Een mooie collectie songs, waarvan ook velen, die ik nog nooit eerder live heb gehoord (Will it Be You?, Uncle Albert's Eyes, World's Apart, Too Much To Lose, Not This Way)...
Echt waanzinnig dit, en droom die uitkomt voor elke Saga-fan...
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 10 maart 2011, 16:34 uur
The concept for the Chapters was originaly conceived in 1977. I read an article in a magazine describing Einstein's brain had been preserved for study and was being kept ar the Smithsonian Institute.
At the time I found this quite bizzare. In the late 70's the news was filled with the talk of nuclear war and we were about to ride through a decade of Star Wars movies.
These were the ingredients which inspired the story.
In 1977 the band was playing clubs in canada under the name of Pockets. As we prepared to make the SAGA-Album.
The decision was made to spread the story out over four albums like a puzzle. The band would jokingly say it was a great insure we would make at least four albums.
After just completing the 13th studio project, I guess it worked. Also the Chapters were partially responsible for changing the name of the band SAGA.
Without giving the whole story away the basic idea was that extraterrestrial life had been monitoring Earth's progress and was becoming fearful of its self destruction.
So they decided they would need someone on Earth to champion the changes that would have to be made to put Earth back on a stable course.
Very quickly, they realized the only person who was capable was Einstein. The plan was to give him the body which we see on the first album cover allowing him to be brought back to life so he could make changes by whatever means necessary to ensure the Earth's future.
In chapter one we see Einstein as an old man on the verge of madness trying desperately to make some sense out of this life as he draws images on the sidewalk of people and events that influenced the path he chose in life.
The rain washing the images away represents Einstein's death. It was fun writing a story where the main ...
I hope this bit of insight will help you to piece the rest of the story together.
It has been a great pleasure for the band and I over the past eighteen years hearing other peoples' interpretation of the story.
Some of which have been far more involved and interesting than the original idea itself.
Jim Crichton
Los Angeles
1995
At the time I found this quite bizzare. In the late 70's the news was filled with the talk of nuclear war and we were about to ride through a decade of Star Wars movies.
These were the ingredients which inspired the story.
In 1977 the band was playing clubs in canada under the name of Pockets. As we prepared to make the SAGA-Album.
The decision was made to spread the story out over four albums like a puzzle. The band would jokingly say it was a great insure we would make at least four albums.
After just completing the 13th studio project, I guess it worked. Also the Chapters were partially responsible for changing the name of the band SAGA.
Without giving the whole story away the basic idea was that extraterrestrial life had been monitoring Earth's progress and was becoming fearful of its self destruction.
So they decided they would need someone on Earth to champion the changes that would have to be made to put Earth back on a stable course.
Very quickly, they realized the only person who was capable was Einstein. The plan was to give him the body which we see on the first album cover allowing him to be brought back to life so he could make changes by whatever means necessary to ensure the Earth's future.
In chapter one we see Einstein as an old man on the verge of madness trying desperately to make some sense out of this life as he draws images on the sidewalk of people and events that influenced the path he chose in life.
The rain washing the images away represents Einstein's death. It was fun writing a story where the main ...
I hope this bit of insight will help you to piece the rest of the story together.
It has been a great pleasure for the band and I over the past eighteen years hearing other peoples' interpretation of the story.
Some of which have been far more involved and interesting than the original idea itself.
Jim Crichton
Los Angeles
1995
0
geplaatst: 23 januari 2013, 22:07 uur
Ik vind dit een heel mooi idee, "The Chapters" live op een album. Maar het geluid bevalt me niet echt, te aangedikt, kan het niet goed uitleggen, maar het drumgeluid is in ieder geval niet mooi naar mijn smaak. Ook de stukken zang van Jim Gilmour op bijvoorbeeld "Don't Be Late" vind ik te ruw gebracht, die heb ik veel beter van hem gehoord, probeerde ze met hardere bands te concurreren? Toch zeker de aanschaf waard hoor dit setje, want iets minder, betekent bij deze sympathieke band, nog steeds best wel goed 
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 23 januari 2013, 23:04 uur
Steve speelt DW drums hier. Ik heb er weinig verstand van, al ben ik zelf drummer. DW drums klinken erg electronisch.
0
geplaatst: 29 april 2023, 01:53 uur
Eens. Op papier is dit geweldig maar het geheel klinkt mat en nauwelijks echt boeiend. Zonde.
0
geplaatst: 29 april 2023, 02:15 uur
Ozric Spacefolk schreef:
Steve speelt DW drums hier. Ik heb er weinig verstand van, al ben ik zelf drummer. DW drums klinken erg electronisch.
Steve speelt DW drums hier. Ik heb er weinig verstand van, al ben ik zelf drummer. DW drums klinken erg electronisch.
Terwijl nou precies de zogenaamde 'naturelle klank' hetgeen is dat mij stoort.
0
Mssr Renard
geplaatst: 29 april 2023, 09:19 uur
BlauweVla schreef:
Terwijl nou precies de zogenaamde 'naturelle klank' hetgeen is dat mij stoort.
(quote)
Terwijl nou precies de zogenaamde 'naturelle klank' hetgeen is dat mij stoort.
Ozric gaat niet meer reageren, maar ik wel natuurlijk.
Ik ben helemaal uit Saga tegenwoordig, de gehele band en sound van ná Security of Illusion is me tegen gaan staan. Als ik nu alles van zou gaan raten, zou alles ná 1993 amper een voldoende scoren.
Wat bij deze plaat niet helpt, naast het slechte geluid, is het afgeraffelde karakter. Symfo als dit moet met meer flair en aandacht gespeeld worden. De songs lijken ook van allerlei concerten te zijn getrokken. Er mist een consistente flow.
Beter was geweest, als ze een avond alles integraal (met minder haast) hadden gespeeld. Gewoon kalm, met nieuwe partijen en interludes om de stukken in elkaar te passen. Ze speelden in het verleden al wel eens Chapter-medleys die beter uif de verf kwamen dan dit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.