Santana - Sacred Fire (1993)

Lekker swingende Latin-pop, live, met véél sfeer en ambiance!
Ik heb de dvd versie, want zien en horen is méér danhoren alleen!
Aanrader!

EIgenlijk gewoon een van de beste Santana live albums die ik ken, zo niet de allerbeste. Aan het aantal stemmen te zien kennen niet veel mensen dit, jammer.

Ja, op dit album is Santana weer goed op dreef! En ook heerlijke (hammond) orgel begeleiding, en je hoort aan het optreden dat ze er plezier aan beleven. En het swingt "als de neten".

Probeer de DVD eens, daar staat (bijna) het hele concert op.

Slechte albums van Santana zijn er volgens mij niet.

Deze bekeek ik gisterenavond op dvd, ontleend uit de bib. Het was de eerste kennismaking met Santana via beelden, op hier en daar een klein fragmentje na. Ik was benieuwd naar de gezichten van de zanger(s), naar de podiumopbouw, naar de sfeer en naar de manier waarop Santana gitaar speelt. Ik vind het bv. heel mooi om Mark Knopfler bezig te zien: een grootmeester, maar zo bescheiden, zonder grootse gebaren een hemels geluid producerend. Dit in tegenstelling met die wannabes die vol grootse machogebaren klinken als katten in de kattenmaand.

Het werd een mix van positieve en negatieve bevindingen.

Positief: heel sfeervol, enthousiaste band, vaklui aan het werk

Negatief: te veel drums en percussie die mij vlug vervelen, gemis van piano (en die kauwgum in de mond van Santana hoeft ook niet)

Hoe goed Santana ook speelt, ik verkies het gitaarspel van Knopfler, Clapton, Rea of Hackett omdat er veel meer emotie inzit. Dat is natuurlijk heel persoonlijk.

Fijn strak concert van Santana en band . Waar ik vroeger het allemaal gepiel en eentonig vond , weet ik het nu ik ouder aan het worden ben wel meer op waarde te schatten. Lekkere opzwepende muziek ,prima composities en aardige zang. 3 en halve ster

Ja, dit is best een behoorlijk goed album: de gitarist en de band zijn lekker op dreef, de sfeer is goed (het is dan ook een thuiswedstrijd in Mexico) en de band weet de nummers aardig strak te houden, zonder te verzanden in oeverloze jams - wat ik op diverse live-concerten van de man wel eens anders heb meegemaakt. Zelfs de reggae van Esperando is geslaagd te noemen.

Het was een genadeloze commerciële flop, die het einde betekende van Santana's kortstondige verblijf bij Polydor. En dat komt volgens mij vooral doordat het qua repertoirekeuze een herhaling van zetten was ten opzichte van zijn vorige twee live-albums. En dat terwijl hij op het voorgaande studio-album Milagro eindelijk weer de weg naar boven gevonden had. Aan de andere kant: een live-album met relatief nieuwe en dus onbekende tracks zou waarschijnlijk in commercieel opzicht ook niet gewerkt hebben...