Op GHOSTNOTES, zijn nummers 1 en 3 te horen. Ik vind het geweldig. Het concept maar zeker ook de uitwerking. De eerste speeldoos heb ik grijsgedraaid, en na het horen van de eerste twee nummers verwacht ik dat dit wederom zal gebeuren.
De vorige speeldoos was erg leuk en ik ben wederom erg gecharmeerd van de Tweede Speeldoos.
Deze keer zijn de teksten afkomstig van Roos en Florre gebaseerd op hun gesprekken met acteurs van 'Theater Kleinkunst', een toneelgezelschap met verstandelijk beperkte mensen.
Dit pakt ook nu weer goed uit en muzikaal is het erg aanstekelijk.
Ik vind deze veel minder dan de eerste. Minder intiem, minder pakkende teksten, veel minder aan de instrumentale kant. Eigenlijk vind ik het geen leuke plaat om naar te luisteren. Jammer, want ik vind beide artiesten erg goed. Alleen het laatste nummer is erg mooi.
Helaas komt deze niet naast het andere speeldoosje te staan.
De eerste Speeldoos vond ik al een leuk iniatief, maar deze tweede editie is naar mijn mening in alle opzichten een verbetering op zijn voorganger. Het is minder afhankelijk van het uitgangspunt van het project (teksten en uitspraken van verstandelijk gehandicapten) en leunt voor mijn gevoel meer op de muzikale (en tekstuele) samenwerking van Roos en Torre. De melodieën zijn leuker, de nummers een tikje vreemder, maar ook vrolijker. Waar ik bij de voorganger dacht dat het bij één EP voldoende zou zijn, smaakt het bij nummer twee naar meer!
4*
Voor mijn part mogen er nog veel speeldozen volgen. Dankzij de korte duur van dit album gaat het niet snel vervelen en het blijft toch een mooi project. Muziek en tekst vullen elkaar perfect aan, de combinatie tussen Roos Rebergen en Torre Florim werkt enorm goed.