Ja, dit is nog steeds drummer Brian Chippendale, die met Lightning Bolt robuust geproduceerde plaatjes heeft op het Load label, maar met zijn Black Pus vaak liever in de schuur blijft hangen met een 4-track tape. Dat doe ik eens anders, moet hij gedacht hebben. Ik stap eens de studio in met 2 producers en laat het album vervolgens uitbrengen op een groot indie label. Waar zijn 2011 plaat op Load al een stap in de pop richting was, maar nog vol zat met krakerige distortion, is het hier productioneel af. Het dikke Lightning Bolt geluid van Hypermagic Mountain is niet ver weg.
Single (ja single ja)
1000 Years laat een vrolijk geluid horen, met catchy vocalen en een zwaar basgeluid dat invalt, sowieso t makkelijkste nummer op de plaat. Prima dansnummer voor het avontuurlijke indie publiek, tot er op wat pedaaltjes wordt gedrukt en alles weer 1 chaotische brij wordt. Dat trucje wordt nog vaker herhaalt, voornamelijk bij Hear No Evil en Nowhere to Run. Een catchy nummer is maar leuk voor een beperkte tijd, daarna moet er gebeukt worden, zo is hier de gedachte.
Het zal wel nooit helemaal lukken met Chippendale en zijn pop ambities. Maakt hij eens een nettere plaat, klinkt het nog als een psychedelisch brok beton. Veel toegankelijker als de afsluitende
ballad op de 2011 plaat zal het niet meer worden en daar moeten we denk ik wel blij mee zijn haha.
Wat is mijn eindoordeel dan? Ik ben er nog niet uit. Persoonlijk hou ik meer van het "recorded in a barn" geluid (of hoe zo'n Black Pus 0 met allerlei overdubs, effecten en distortion maar blijft doortimmeren, heftig), maar dit is zeker niet slecht. Hoe goed, zal nog moeten blijken. Goeie instap plaat voor hen die wel van een heftig noiserock plaatje houden zo nu en dan, maar er liever geen bergen ruis bij wil hebben.
P.S.: Brian Gibson (andere lid Lightning Bolt) heeft zich wel sterk ontwikkeld van jaren 70 rocker met
Geordie tot herrieschopper in Lightning Bolt
