Napalm Death - From Enslavement to Obliteration (1988)

Dit album is pure Grindcore. Na Scum hun beste uit hun Grindcore periode.

Ah, dat doet weer goed, om na een tijdje deze weer te draaien. Hééééérlijke grincoreplaat. Rauw, hard en punky, maar toch met veel gevoel en melodie. Geen wonder dat dit, zelfs na 20 (haha, dat klinkt erg lang ) nog steeds een, zóniet de beste grindcoreplaten ooit is

Als ik 0 sterren kon geven, dan deed ik dat bij deze plaat. Sorry voor iedereen die hier wel iets mee kan, maar wat mij betreft is het pure geluidsvervuiling.

Das toch mooi, dat ieder zijn eigen voorkeur heeft, ik ving het lekkere pak herrie.

Yep, ieder zijn ding. Het is verder ook geen oordeel, maar puur een persoonlijke mening.

vond het wel lachen, eenmalig, in tilburg noorderlicht, ten tijde van dit, voorprogramma kranoptocin, of zoiets

nog slechter , als dat al kon,haha

0,5 voor de humor

Okee, het mag dan niet hele mooie muziek zijn in de zin van lekker beluisterbaar, maar als je beluisterd zit de muziek toch goed in elkaar. Net zoiets als dat sommige mensen beweren dat er geen gevoel of melodie in de muziek zit

Deze heb ik bij mijn zwager beluisterd,het schijnt de snelste band te zijn qua muziekspel.Het is niet mijn ding,de zanger wil wel heel erg overdreven laten horen dat hij geen 10 jaar meer is en dat hij de baard zeker in de keel gekregen heeft.Misschien leuk om te verzamelen,maar om naar te luisteren vind ik dit echt niet veel aan.Na 5 minuten wil je dit het liefst weer uitzetten.

Deze vind ik na Scum het beste van Napalm Death. En inderdaad zoals hierboven gezegd, het lijkt misschien op een hoop herrie maar het zit wel degelijk goed in elkaar.

Napalm Death is 1 van die (weinige) bands die bewijzen dat grindmuziek ook goed kan zijn. En, herrie is ook wel eens leuk toch?

Dat eerste nummer vind ik echt supervet, maar is volgens mij niet representatief voor de rest van het album, toch?

Ik kan nooit kiezen tussen Scum en deze machtige cult NAPALM DEATH plaat. Ik beschouw ze beide als heilig! Toch kies ik met pijn en moeite nu eventjes voor deze Napalm Death lp, want From enslavement heeft nu net een iets krachtige en heldere productie dan de beruchte voorganger. Ik vind in From Enslavement ook meer één lijn zitten waardoor het een een mooi geheel is; een vuist vanuit de diepe underground tegen de grote valse wereld en die beantwoord wordt met een loeiharde visie! Oer-harde Hardcore werd het destijds nog even genoemd in enkele bladen. Al snel was het een nieuwe stroming en het werd Grindcore genoemd; keiharde Hardcore, Crustcore, en met gitaargeluid vaak van zeer extreme bands uit de Thrash/Death hoek. Men moet blijkbaar ook wel veel naar Celtic Frost geluisterd hebben destijds blijkbaar, naast veel Punk, Hardcore en Crustcore. Napalm Death putte uit de heftige underground bronnen en bouwde aan een nog heviger geluid. Iets wat op From enslavement, mede dankzij een wat betere productie, heel goed uit verf komt. Met grote regelmaat zet ik deze tweede langspeler van het ooit legendarische Napalm Death met heel veel plezier nog op. Favoriete nummers voor mij zijn: Evolved as one (is volgens mij wel een cover), Private Death, Impressions en Unchallenged Hate.

Veel beter dan scum.

De grindcore sound qua bas en gitaar is beter. De drummer is beter te volgen op Scum. Op F.E.T.O.staat hij al gauw eens op de achtergrond. Deze Napalm death line up is wel de mooiste. Opvolger Mentally murdered (e.p.) was ook meteen de laatste van deze bezetting. De nummers van deze plaat liggen wat in het verlengde van de b kant van Scum. Zo hier en daar duurt het wat langer en wordt het beter uitgebouwd. From enslavement to obliteration is een goed nummer, evenals Lucid fairytale, Blind to the truth en bonustracks Your achievement? en Dead, om maar wat krakers te noemen. De heren Dorrian/ Embury/ Harris/ Steer krijgen vier sterren. Voor de mensen die dit mooi vinden, is Unseen terror ook een geschikte band.(Met Shane Embury.)

Ik heb deze samen met Scum samen op 1 cd plus nog eens wat extra's.... ik ben murw!!!

Earache Mosh 8CD is dat, een oudje in m'n collectie, in '95 gekocht. De superkorte bonustracks Your Achievement? en Dead zijn de opvolgers van You Suffer van Scum. Scum vind ik toch beter, omdat er in de eerste helft van het album meer variatie zit. Diegene die de LP gemist heeft en de geremasterde From Enslavement to Obliteration bezit, heeft dan nog het instrumentale The Curse als bonus.

Dat mot hem zijn idd. Thanks voor de uitleg:
Napalm Death - From Enslavement To Obliteration + Scum (CD, Album) at Discogs

Van de eerste drie platen is dit voor mij de meest ideale. Schitterende opener en afsluiter met daartussen een maniakale geluidsbrij met net genoeg structuur en zo in toom gehouden (voor zover...) dat het voor mij uiterst boeiend blijft - rauw, maar zeker niet zonder subtiliteit. De productie is hier een dik pluspunt.

4,5*.

De 32 bonustracks heb (nog) ik niet gehoord...

ZAP! die bonustracks beslaan het complete Scum-album + Napalm Death - The Curse (1988, Vinyl) | Discogs zonder The Curse. The Curse is een soort van instrumentale versie van Evolved As One en staat dan wel weer op de remaster van From Enslavement to Obliteration. Een en ander wordt in eerdere berichtgeving besproken. Leuk dat je je in deze band verdiept. De albums tussen 1994-1998 laten een wat ander geluid horen; daar gingen ze meer andere dingen doen en werd het gaspedaal ook wat losgelaten. In mijn geval ook acquired taste om blastbeats c.q. Napalm Death te waarderen.

B.Robertson - bedankt voor de info! Het gaat bij mij van de hak op de tak, maar van ND kende ik HC redelijk goed en toen kwam ik bij Scum uit als baanbrekend bestempelde plaat, dus kreeg ik (weer) interesse. Volgende platen die aan de beurt zijn, zijn Utopia(...) en Enemy(...), maar misschien ga ik de hele catalogus wel langs.

ZAP! Utopia Banished en Enemy of the Music Business zijn wel goede albums, al ben ik snel geneigd Harmony Corruption van de plank te trekken. Draai verder de compilatie Death by Manipulation wel eens. De rest blijft veelal liggen door het continue aanschaffen en/of toevoegen van nieuwe muziek.

Zal mij benieuwen, deze is vooralsnog mijn eerste keus.

Ik moest wel erg wennen aan die neurotische spasmen die Napalm Death hier nog uit. Alsof je iemand met een epileptische aanval een gitaar laat vasthouden danwel over een drumstel heen duwt. Taperecorder aanzetten om vast te leggen wat er dan gebeurt. Het getuigt van lef om daar dan mee naar een platenbaas te stappen en vragen of hij dat wil afdrukken voor het nageslacht. Het was immers ooit tamelijk onontgonnen gebied dat grindcore.

Harmony Corruption was mijn kennismaking met de band. En dat was natuurlijk een vrij traditioneel death metalwerkje. Op Vara's Vuurwerk hoorde ik toen Evolved As One. Dat was weer een intrigerend stukje doom dat mijn interessekliertjes flink kietelde. In bibliotheek kon ik de LP lenen en dat gedaan hebbende, moest ik wel een poosje nadenken over waar ik nu naar aan het luisteren was.

Uiteindelijk kwam het goed en schafte ik deze samen met Scum aan. Maar ik blijf me wel afvragen wat Lee Dorrian ervan vindt als ik al mopperend op een krakerscollectief dat toevallig in het nieuws is, een lap vlees op de barbecue pleur terwijl dit aanstaat. Lekker links rellen kan best leuk zijn.

Goed album, nu het weer eens speelt. Het is maar weinig bands gegeven om een lange carrière met hoofdzakelijk korte songs te maken. Napalm Death werkte de tracks van wat hierna kwam, de Mentally Murdered EP, al wat langer uit. Napalm Death heeft wel wat losgemaakt gezien de florerende grindcore-scene met allerlei vertakkingen. Het is net een formule die keer op keer wordt opgepikt door enthousiastelingen. Zo ook bij mij. Mooi wat albums van dit genre verzameld, uit interesse, om de underground te steunen en omdat ik het mooi vind. Kost in de regel ook niet zo veel. Doom is wat duurzamere muziek, heb ik als tegenhanger van grindcore om de binding met metal te behouden. Zo'n Evolved As One staat nu iig. nog als een huis.

Bommetje, dit zijn pure oerdriften , holemans muziek.
3,5 ⭐️

Die vreemde opener blijft wel het sterkste punt van de plaat. Tuimel je toch een beetje bij de nakende doomkrochten van Lee Dorrian naar binnen.

Wel wat softer geworden na Scum.

Dit is geen albumband voor mij, het luistert allesbehalve lekker weg. Ik ga ook gewoon al hun platen uit de 90s en 00s overslaan en zet in plaats daarvan af en toe de laatste 3 albums op. Kijken of die moderne sound mij iets beter ligt.

1. From Enslavement to Obliteration
2. Scum

Iets softer dan scum maar nog steeds erg wennen aan het geluid. Desondanks toch wel een voldoende door de gekheid en de hele vibe die ik hiervan krijg. Ik zet dit niet zomaar op een verjaardag op. Ofja, je kunt hier ook op dansen.
3*

Softer dan Scum? Tegendeel lijkt me, hooguit iets minder brak geproduceerd, maar dit album is in mijn ogen muzikaal gezien extremer.

Ik heb deze en Scum origineel op plaat in de kast staan, uit de periode dat ik op zoek was naar de extremen. Het is natuurlijk takkeherrie, maar dan wel met cultstatus. Daar waar ik Death metal albums uit deze periode nog wel eens opzet (en Scum trek ik ook nog wel) is kan ik hier anno nu niet meer echt naar luisteren, met uitzondering van Evolved as One.