Slipknot - Mate. Feed. Kill. Repeat. (1996)

Dit album heeft een andere samenstelling van de band dan het bekende album 'selftitled' en de albums die daar op volgen (opvallend is de andere zanger).

Ik denk dat de meeste mensen dit album nog het mooist zullen vinden van Slipknot, aangezien op dit album te horen is dat Slipknot wel degelijk goeie songs kan produceren: neem bijvoorbeeld Gently.

3,5*

Jammer dat Slipknot deze nummers zo jammerlijk vervelend gecoverd hebben op hun nieuwere albums...

Slechtste album van hun.
Vergeleken met hun andere albums is dit een flop.
Toen deed Corey zelf nog niet mee.

1*

Alsof die hele Corey zo geniaal is...

Dat is een van de redenen dat ik zo ben afgeknapt op Slipknot, die vreselijke zang/gekrijs van Corey.

Dit album is echt waardeloos.

Corey zingt niet eens mee...

Corey werd lid van Slipknot nadat MFKR uitkwam.

f**k corey, slipknot is een fikse medianeuker geworden. De albums zijn van kwaad naar erger gegaan. Was vroeger fan van ze maar dat is redelijk snel overgegaan toen ik andere metal te horen kreeg. Vind dit album nog wel humor, ze klinken niet geforceerd en het gaat lekker nerges over. Verder vrij weinig waard..

En live zuigen ze echt als de t*r*ng op een paar uitzonderingen na. 9 Gasten die niet in de maat kunnen spelen, klinkt vaak als een jostiband..

DDK, ik ben het niet helemaal met je eens.

Dit vind ik het slechtste album, de zang is té erg.
Slipknot en Iowa zijn goeie albums, maar met Vol. 3 is het inderdaad enorm naar beneden gegaan, hoewel er ook leuke nummers opstaan.

Live speelt Slipknot erg goed, kijk maar de DVD 'Disasterpieces'.


- Sander.

Dit album vind ik best grappig anders Gently, Do Nothing/Bitchslap en Confessions zijn goede nummers, de andere kunnen er ook nog mee door. Dit album is niet zo opgehyped. Sinds de release van Slipknot zijn de members zo mediageil als de pest geworden.
Slipknot was ooit mijn favoriete band (de eerste metalband die ik kende), maar toen ik me in eerdere metal en hardrockbands ben gaan verdiepen heb ik Slipknot snel achter me gelaten. Zo nu en dan luister ik er nog wel eens naar, maar meestal is het niet meer dan jeugdsentiment (zegt de adolescent) die me door deze albums loodsen.
Met de zanger op dit album heb ik minder problemen met de zang dan met Corey
Wat Ddk al zei: op dit album klinken ze niet geforceerd, en is het soms zelfs 'groovend' (luister naar Confessions).

2,5*

Pfoeh, wat een negatieve berichten. Zo slecht is dit album toch niet? Ik vind het wel leuk klinken totaal niet het beste album, maar toch wel leuk.

Tsja, de zogenaamde 'hardcore' fans zullen me wel weer tegenspreken, maar geef mij maar de Slipknot met Corey.
Dit valt onder de categorie 'vormloze lawaai zonder enige visie of richting'. Ik heb het 1 keer aangehoord en heb nooit meer de behoefte gevoelt het nog een keer te gaan luisteren.

1.

Bitchslap !!

Hehe... beste stuurlui staan aan wal !? Kraken is makkelijker dan maken.

Tuurlijk is kraken makkelijker dan maken.
Maar als je iets maakt doe het dan gelijk ook goed;)
dus lever niet een slecht product waarvan je al kunt zeggen dat het makkelijk afgekraakt gaat worden.
Ik vind dit album niet goed, maar zeker ook niet slecht.
Omdat ik de slechtste niet ben een 2.5

Ik ben Vol. 3 met de tijd juist meer gaan waarderen.
Deze en Iowa vind ik eerlijk gezegd beter dan s/t.

Het teleurstellende werk van Slipknot, Mate, Feed, Kill, Repeat heeft gewoon erg weinig interessante nummers, het nummer Confessions past gewoon niet bij Slipknot, dat was sowieso de grootste misstap die Slipknot ooit heeft begaan, vreselijk nummer!
Hier is mijn lijstje wat ik goede nummers en minder goede nummers vond:

Goede nummers:

+ Slipknot.
+ Gently.
+ Some Feel.

Minder goede nummers:

- Bitchslap.
- Tattered & Torn.
- Confessions.
- Killers Are Quiet.

Ik kan slechts twee woorden verzinnen voor dit album: teleurstellend slecht!
Ik heb hier dan ook verder niks meer aan toe te voegen...

Cijfer: 2,0*!

Troll+reactie verwijderd.

voor een demo vindt k um best leuk om te luisteren en niet eens zo slecht. maar als je het als een echt album gaat rekenen dan is het idd niet veel.

Vind het, eerlijk gezegd, een gigantische kutplaat met een slechte zanger en nog slechtere teksten.

MFKR vind ik samen met de Selftitled de enige goeie albums van Slipknot, de rest is echt commerciële kutzooi.

Hier hoor je nog echt een rauwe undergroundband die iets aan het vormen was, met Selftitled hebben ze dat doorgevoerd maar daarna zijn ze hopeloos in de middelmatige brij gevallen.

4*

Vandaag weer is beluisterd en de eerste helft blijft vet, maar een nummer als 'Confessions' haalt het gemiddelde gigantisch omlaag! alsof ik een r&b plaat met een rauwe zanger luister! alleen dat laatste funky stukje is wel oke.

Ook Tattered and Torn is duidelijk minder...

Terug naar 3,5*

Volgens mij is er een foutje gemaakt. Dit album is niet uit 1997, maar uit 1996.

Dit album is hier toegevoegd in de tijd dat er nog geen releases uit eigen beheer toegevoegd mochten worden. Dit album werd in '96 inderdaad door de band zelf uitgebracht, maar in '97 daar hun label (niet Roadrunner, trouwens).

Maar tegenwoordig mogen eigen beheer releases er wel op, dus het zou inderdaad aangepast moeten worden naar '96.

En dan ineens het label ook?

ik vind slipknot wel een goede band als ik me wil afreageren, lekker agressieve muziek en teksten , hier kan ik me echt op laten gaan

Ik vind dit het minste slipknot album. Die zanger op dit album trekt op gene zak Corey RULES!!!

MIjn rangschikking van de slipknot albums van goed naar minder goed: 1. Iowa
2. Vol.3 ( The Subliminal Verses)
3. All Hope Is Gone
4. Slipknot (self-titled)
5. Mate, Feed, Kill, Repeat

De live cd vind ik ook wel goed.

Waarom vindt iedereen Confessions toch zo slecht

Mate, Feed, Kill, Repeat toont Slipknot in haar oorspronkelijke en pure vorm, maar dat geeft helaas geen goede plaat. De band heeft er goed aan gedaan om de oude zanger buiten te gooien, want zijn potentiële vocale kwaliteiten lijken het vaak af te weten. De productie is ook zo rauw (lees: slecht) dat de brute muur van geluid op de latere platen helemaal zoek is. De enige echt sterke song die hier te vinden is, is Only One. De andere tracks bevatten wel leuke momenten, maar ook te veel troep. Jammerlijk slecht debuut, met de self-titled namen ze een enorme sprong voorwaarts.