John Lennon - Wonsaponatime (1998)

Een verzameling van thuisopnames/demo's en dat soort ongein Voor de liefhebber.

Voor een liefhebber zoals ik dus.
Ik heb deze cd en hij is echt de moeite waard, erg mooi om de geboorte van een nummer te horen.
Verplichte kost voor de Lennon liefhebber.

Die hoes!

Ja, dat is absoluut een mooie tekening van Lennon!

Toch haalt die het niet bij de creatie van Ron Wood.
http://www.musicmeter.nl/album/33199

Heel mooi is die van Wood. Wel totaal andere stijl.

Inderdaad. Maar hij heb dan ook op een tekenschool gezeten en Lennon tekende dit volgens mij op z'n zevende.

Mooi album alleen vind ik het erg deprimerend met nummer zoals nobody loves you, I'm losing you, god en how do you sleep. How do you sleep is wel erg goed geschreven: heerlijk beschuldigend!!!

Dankzij George Martin.

Ik heb deze cd, maar m'n vader heeft hem lang geleden ingepikt voor in de auto dus ik heb hem al lang niet meer gehoord. Veel nummers vind ik beter dan de albumversies, maar dat komt omdat ik de productie en arrangementen vanaf Walls & Bridges vaak niet goed bij de nummer vind passen. Dan geef ik dus de voorkeur aan deze (vaak ruwere) demo's / outtakes. Het klopt toch dat deze cd een soort best-of is van de tracks die op John Lennon Antology staan? Die antology moet ik maar nog eens gaan kopen, dan hoeft m'n vader deze cd ook niet meer terug te geven.

Dit is nog eens het beste uit die Lennon Anthology Box, de betere tracks op één ceedeetje, voor de echte zware Lennonfan dus, zoals ik.

****1/2

en ik...

Mooie samenvatting van de evenzo fantastische Anthology box...

Een heeeel dikke 5... leuk document!

Alleen al voor de supermooie uitvoeringen van Working Class hero en God

De echte die-hards zullen natuurlijk de Anthology cds aanschaffen, maar voor mij is deze cd ook al zeer bevredigend. Minder interessant dan de Beatlesanthology omdat veel nummers uiteindelijk niet heel veel verschillen van de albumversies. Wel klinken ze wat losser, wat soms wel zo aangenaam is. De hoogtepunten zijn wat mij betreft "I'm Losing You" (die veel explosiever klinkt dan de DF-versie) en Lennons hilarische Dylanpersiflage "Serve Yourself", die bevestigen dat de man een veel te vroege dood is gestorven en nog veel moois (en rauws) te bieden had.

Ik heb de omgekeerde weg genomen. Dit is het enige album dat ik van Lennon in huis heb. Voor mij zijn dit dan ook de originele en definitieve versies. Ik moet zeggen dat ik van 2 nummers die ik nog niet van de radio kende compleet van de wereld ben: 'God ' en ' Woman is the nigger of the world'. Jaloersmakend hoe venijnig en treffend de teksten zijn. Met een gouden muzieklijn.

Bij het horen van deze songs word ik toch altijd weer boos en verdrietig over het nieuws dat ik als twaalfjarige jongen op Hilversum 3 hoorde.

Verassend sterke plaat met mooie uitvoeringen van I’m Losing You, Imagine, Oh My Love & Nobody Loves You When You’re Down And Out.
In het fraaie How Do You Sleep? krijgt McCartney er flink van langs met teksten als The Sound You Make Is Muzak To My Ears & The Only Thing You Done Was Yesterday.
En dat met behulp van George Harrison op gitaar.
Ooit begrepen dat als tegenreactie Paul Silly Love Songs had opgenomen.
De dood van John greep mij als middelbare scholier erg aan, de vraag of Lennon nog een fraaie solo carrière zou krijgen zal altijd onbeantwoord blijven. Wellicht had er ooit een reünie van The Beatles ingezeten , wie zal het zeggen.
Al met al een prima album van John.