Jethro Tull - A Little Light Music (1992)

zwak plaatje van een tull , die niet samenhangt , er staan enkele goeie nummers op , maar er zit compleet geen lijn in , allemaal van verschillende concerten , maar de klank is prachtig ,

Ik ken aardig wat uitvoeringen van John Barleycorn maar de uitvoering die hier op staat is wel de slechste van allemaal. Inderdaad geen sterk album. Mat eg mat allemaal.

Ik ben gelukkig een stuk positiever over dit album. Er staan een heleboel akoestische versies op welke een aanvulling zijn op de rest van Tull verzameling. Inderdaad er zit geen coherentie in en het is van verschillende concerten maar de verschillende versies zijn vrijwel allemaal fantastisch. Het geluid is inderdaad erg goed te noemen.

En toen dacht ik, heb ik mij dan vergist in mij oordeel? (dat kan natuurlijk. Soms ligt een beluistering een lange tijd terug in de tijd).
Dus nog maar eens opnieuw beluisterd en ... nee, het blijft voor mij een weinig boeiend album dat eigenlijk nergens een hoogtepunt heeft. Wellicht is 2,5 ster nog te hoog gewaardeerd eigenlijk. Terwijl ik de Tull wel degelijk hoog heb zitten. Jammer, gemiste kans, en ze kunnen zoveel beter.

Tja smaken verschillen, daar doe je niks aan

Ken je Bursting Out? Zo ja wat vindt je daarvan?

Dat klopt!

Bursting Out heb ik 3,5 ster gegeven. Zie aldaar

Als ik zo de tracklist zie, en lees dat het om akoestisch werk ga, en ook zie dat ik een 3,5* heb gegeven, ben ik toch wel benieuwd.

Kan me niet echt herinneren dat ik deze recentelijk nog heb gedraaid. Toch maar weer eens doen.

In feite deed Jethro Tull hier, wat zo'n beetje iedereen deed in die tijd: unplugged spelen. Nou ja geheel unplugged is het niet, want Barre scheurt zo nu en dan flink op de electrische gitaar.

Maar het concept van bekende rocknummers strippen en kleiner spelen, was erg 'in' in die tijd. Met name door het programma MTV Unplugged (dat draaide van 1989 tot 1992) en het wereldwijde succes van Eric Clapton met zijn Unplugged-album in hetzelfde jaar.

Dit is dan ook een album dat je moet luisteren met dat in gedachten. Dit is Jethro Tull Unplugged (met electrische leadgitaar). Daarom is de plaat ook zo getiteld. De bezetting is Ian Anderson (fluit, gitaar, mondharmonica, zang, mandoline), Martin Barre (gitaar), Dave Pegg (basgitaar) en Dave Mattacks (drums). Geen toetsenist dus.

Overigens zeurden de fans al sinds Stand Up en Aqualung om een geheel akoestische plaat van Ian Anderson en na het volledig electrische Walk Into Light-solo-album, is deze plaat dan toch wat de fans al heel lang wilden? Uiteindelijk werd deze plaat geen groot succes en ik denk ook niet dat veel mensen het echt kennen. Ik heb hem op dubbel-lp en draai het zo nu en dan graag. Ik hoor niets slechts op de plaat.

Prima geluid
Echte luisterplaat.
Niks mis mee

Jethro Tull light. En zonder keyboards maar wel met een fenomenale Martin Barre op gitaar. En daar is idd helemaal niks mis mee.