Quiet Riot - QR (1988)

Iets minder plastic dan de voorganger. Maar nog steeds wanstaltig slecht.

Paul Shortino is een waanzinnig slechte zanger. ZIjn stem kan geen enkel nummer dragen.

De drums zijn weer ontzettend plastic.
Het enige lichtpuntje is het solo- en riffwerk van Carlos Cavazo.
Maar dat raakt ook ondergesneeuwd door de overdaad aan synths en effectjes.

Paul Shortino is inderdaad een waanzinnige zanger. Ontdekt door Ronnie James Dio en later gemanaged door Wendy Dio, die hem ook introduceerde bij Quiet Riot nadat het tweede album van Shortino's vorige band Rough Cutt qua verkoopcijfers tegenviel.

Shortino verving Kevin Dubrow die niet meer te handhaven was in Quiet Riot. Men dacht toen nog dat het geflopte album QRIII uit 1986 daaraan lag. Echter de opvolger QR flopte te nog meer en er zouden nog vele flops volgen.

Dit album heeft toch wel zijn sterke momenten en is zeker niet slecht. De eerste single Stay with Me Tonight, de ballade Run to You en Coppin' a Feel zijn wat mij betreft de hoogtepunten. Dit album is wel vreemd gemixt waardoor de zang nogal op de voorgrond staat en Paul Shortino heeft een rauwe stem en lijkt soms geen bereik te hebben, maar dat heeft hij echter wel.

Shortino kan zeker wel zingen. Dat bewijzen de twee albums die hij met Rough Cutt wel. Geen klassiekers maar toch zeker genietbare albums wat mij betreft. Ook heb ik nog een cd van Shooting Star en één van Shortino/Northrup en ook daarop zingt hij prima. Ik hoor hem in ieder geval liever dan Dubrow. Maar ik moet toegeven dat ik nooit iets met Quiet Riot heb gehad. Zelfs hun klassieker Metal health wil maar niet landen bij me. Slick black cadillac is zo uit het hoofd het enige nummer dat ik wel goed vind. De rest vind ik erg matig.