Deze heb ik leren kennen via de altijd waardevolle tipgever
Masimo. Als ik het goed begrijp komt dit album uit 1979, maar hij zal dan wel pas officieel in 1998 zijn uitgebracht. Dat is relevant, want in '79 was Tsjechië natuurlijk nog deel van de Soviet Unie en was deze groep in essentie verboden (drie jaar ervoor waren bandleden nog opgepakt voor de muziek die ze maakten). En dat terwijl ze zichzelf niet zagen als politieke activisten.
Hoe het ook zij, Jak Bude Po Smrti is een repetitief en geregeld uit de bocht vliegend werkstuk dat mij echt weet op te slokken. De muziek bestaat voornamelijk uit dissonante gitaaraanslagen, droge drumkloppen, freejazzachtig saxofoonwerk en gepassioneerde, soms geschreeuwde vocalen - in het Tsjechisch uiteraard. Het is zoals gezegd behoorlijk repetitief, maar tegelijk losjes gespeeld en met vermoedelijk de nodige ruimte voor improvisatie, waardoor het me wel wat aan krautrock doet denken. Waar ik had verwacht dat de muziek misschien een beetje 'gekke' momenten zou hebben, laten we zeggen zoals bij Faust en The Residents, is dat allesbehalve het geval: dit komt voornamelijk duister en ellendig over, misschien wel als een drie kwartier durende wanhoopskreet. Muziek met veel zeggingskracht dus. Laat het duidelijk zijn dat ik onder de indruk ben.
Het schijnt dat deze band meer boeiend werk heeft geleverd, dus misschien moet ik daar ook maar eens achteraan gaan.