Toni Braxton - More Than a Woman (2002)

Het begon best veelbelovend met de leadsingle ‘Hit the freeway’. Dat nummer gaf al aan dat Toni Braxton voor dit album iets meer richting hiphop/R&B ging, en dat is op meer nummers van ‘More than a woman’ dan ook goed te horen. Het album kende de nodige controverse toen Toni Braxton na een aantal maanden weigerde om de 2Pac cover ‘Me and my boyfriend’ op single uit te brengen omdat rond diezelfde tijd Jay-Z en Beyonce ‘Bonnie & Clyde 03’ uitbrachten die op hetzelfde nummer gebaseerd is. Toni beschuldigde Jay er vervolgens van haar idee te hebben “gestolen”. Heel origineel was het idee van meet af aan al niet, want Mariah Carey gebruikte dat nummer al voor haar duet ‘How much’ met Usher, dat op haar album ‘Rainbow’ uit 1999 verscheen.
Hoewel dit album beschouwt kan en mag worden als een flop, vind ik dit met afstand haar leukste album. De af en toe hoorbare hiphop-invloeden maakt de helft van de tracklist een prima album, waarbij Toni tevens de moglijkheid krijgt om het beste van zich te laten horen, maar zonder het extreem zeikerige gejengel zoals wel te horen was op haar eerdere albums. Semi-ballads worden proper afgewisseld met uptempo’s, al zijn de pure R&B-nummers iets minder dan het overige. Het album is weliswaar geen meesterwerk, maar het kent voor mijn gevoel geen enkel zwak moment met uitzondering van ‘Rock me, roll me’; de enige track die ik skip.
Dit is het enige album van Toni Braxton die ik nog steeds van tijd tot tijd beluister, en hij is me nooit gaan tegenstaan. Alle aspecten die je in een R&B-album zoekt komen aan bod bij ‘More than a woman’. Vlotte productie, goede zangeres, hoog catchy-gehalte en een coherende sfeer tussen de nummers onderling. Ondanks al die positiviteit moet ik erbij zeggen dat het geen knaller van een album is, maar wel met stipt haar leukste! Voor een introductie kun je het beste met deze beginnen.

een heel setje promo albums uit de kringloop gevist en daar zat deze ook bij.
Kende Hit the freeway alleen, maar de eerste 6 nummers zijn allemaal vrij sterk en catchy. Inderdaad totaal niet wat je verwacht en een zeer grote injectie hiphop, alleen de laatste 2 nummers zouden uit de 90's periode a la Un-break my heart kunnen komen. Always is echt een slaaptrack.
De versie van Me and my boyfriend hier klinkt authentieker dan die van Beyonce en Jay-Z.
Raar dat dit album geflopt is. maar echte hits staan er ook niet op

Ik ben geen uitgesproken liefhebber van hip-hop , dus voor mij was dit een teleurstelling . Toni sprong op de trein en dat vond ik zonde. Op zich logisch want dat was op dat moment hot , maar het pakt niet bijzonder fijn uit. Matige nummers en een haar stem sneeuwt wat onder bij dat genre. 2 sterren

Toni zelf noemt dit in haar biografie het slechtste album dat ze ooit heeft gemaakt. Ze vergelijkt het met die ene onenightstand waar je nooit meer aan wilt denken.
Ik heb dit album van haar nooit geluisterd, terwijl ik toch stiekem fan ben, vandaar het lezen van haar erg interessante biografie Unbreak My Heart.