Faces - The Best Of (1999)

Mooie verzamelaar. Stay with me blijft een van mijn old time favorites.

Erg puike verzamelaar van deze band. Alle key tracks staan er wel op, en mooi gere-mastered.

Tussen Faces en Stewart zijn eerste vijf solo platen zit qua stijl of gevoel eigenlijk geen enkel verschil. Op twee dingen na dan. Het R&R fun/feest gehalte bij Faces komt veel vaker om de hoek kijken. En ik vind dat dus echt geen voordeel.

Nummers als Three Button, Had Me A Real Good Time, To Bad, Cindy, Borstal Boys en Pool Hard Richard vallen allemaal onder die noemer. Heel soms kan zo'n nummer best wel werken. Maar 6 van die vervelende en voorspelbare feest nummers gaan mij dus veeeel te ver.

Het tweede verschil is dat er 3 nummers niet gezongen worden door The Mod. Vooral bij Debris stoort me dat enorm. Want het nummer word behoorlijk verpest door dat waterig stemmetje van Lane. Ooh la la en Glad And Sorry zijn niet echt mijn favorieten. Ik vraag me dus ook af of die gered hadden kunnen worden door The Mod. Debris zeker wel.

De overige 10 nummers kunnen bijna allemaal met gemak wedijveren met de beste nummers van Rod zijn eerste vijf solo platen. Af en toe lekker doorspekt met vuig slide werk van Woody. Luister oa maar eens naar Wicked Messenger. Stewart is natuurlijk heerlijk prominent aanwezig met zijn vurige schuurpapieren stem. Maar dat spreekt voor zich. De man is en blijft een van mijn favorieten Rock&Roll zangers

Ja, ik las ergens dat Rod zijn eerste album in minder dan twee uur geschreven, ingespeeld en gezongen heeft. Latere albums duurden wat langer, met name omdat hij veel extra tijd kwijt was aan het passen van kleurig gestreepte zwembroekjes.

Je moet ook niet alles geloven wat je leest he he.

In de eerste helft van de jaren '70 was Rod Stewart zowel solo als met zijn band Faces aan het werk. The Faces zijn de vroegere Small Faces minus zanger Steve Marriott.
Met Rod Stewart als zanger sluit deze muziek sterk aan bij zijn solo-werk mede door de uit de duizenden te herkennen schuurpapieren stem en ook hier is zowel stevig rockwerk als ballads te horen. Het was duidelijk de sterkste periode van Rod Stewart, aan deze compilatie te horen en zowel solo als met The Faces leverde hij toen zijn beste werk.