Renaud - Morgane de Toi... (1983)

Het zesde Renaud-album is één van die albums in 's mans carrière, die essentieel zijn, net zoals 'Marche à L'ombre' en 'Le Retour de Gérard Lambert' dat - misschien in mindere mate - zijn. En alleen al omwille van het mooie titelnummer 'Morgane de Toi (Amoureux de Toi)' moet je deze Renaud-klassieker in huis halen vind ik....

Maar er staat nog meer 'lekkers' op hoor. Zeker ook de albumopener 'Dès Que Le Vent Soufflera', met zijn geweldige drive en ingenieuze tekst en boodschap... Net zoals bij andere Renaud-liedjes, is ook hier enige kennis van de Franse taal wel handig als je de humor en de verwijzingen wilt vatten...

Na 'Dans mon H.L.M.' en ''Banlieu Rouge' op vorige albums,wordt een thema van socale problematiek aangesneden, nu met 'Deuxième Generation' met de migratieproblematiek, dat anno 2010, zeker in Frankrijk (maar bvb. ook in Belgiê) nog erg relevant is...

Ook heel mooi: 'En Cloque' ...

Erg spitant is het nummer, gericht aan de overheid, of beter nog de president: déserteur. En waarover dat gaat laat zich wel raden denk ik...

'Loulou' is het vrolijke niemendalletje van de plaat en dat kan ook gezegd worden van het oljke 'Ma Chanson Leur A Pas Plu'...

En gewoon mooi is 'Pochtron!'.

Een plaat om te hébben en te koesteren...