Renaud - Marchand de Cailloux (1991)

Na de Golfoorlog (1990-1991) pakt Renaud uit met een vooral op Ierse folk gestoeld album: 'Marchand de Cailloux'. Daar waar hij de laatste jaren meer pop- en rockgericht werk maakte, krijgen nu akoestische instrumenten en typische keltische klanken de voorrang. En je merkt het ook aan de composities, waarvan één lied gewoon over (Noord-)Ierland gaat: 'La Ballade Nord-Irlandaise'.

Verder maakt hij zich druk over het circus rond Paris-Dakar en de race zelf en hij doet dat met de uptempo folkrock hekelsong '500 Connards Sur La Ligne De Départ'. Duidelijker kan het niet. En ook de titeltrack is niet vrijblijvend en erg sterk 'Marchand de Cailloux', waarin een kind aan zijn vader vraagt waarom alle die grote mensen elkaar zoveel kwaad aandoen...

Maar er is evengoed 'Tonton' dat over Mitterand zou gaan...
Héél erg mooi is de ballade, zacht in zijn vorm, hard in de woorden, de inhoud... 'L'Aquarium' dat ondermeer ook over de Golfoorlog gaat...

Verder onder andere enkele minder essentiële liedjes zoals 'Tango des Elus' en 'Ma Chanson Leur Na Pas Plu', hier vind ik die 'grappige kleine liedjes' voor het eerst echt storend, anders dan op zijn vorige albums, het zou evenwel de laatste keer zijn...

Dit is best een goed album, en ik hou eigenlijk wel van de klankkleur, het akoestische en de folky dingen, maar niet alle nummers zijn even sterk, en misschien had hij beter wat strenger geweest in de songkeuze...