Renaud - A La Belle de Mai (1994)

In 1994, toen het album 'A La Belle de Mai' uitkwam, kon niemand vermoeden dat het het voorlopig laatste, en wie wel allerlaatste album van Renaud zou zijn. Nadat Renaud een album met covers van George Brassens opnam en een album vol traditionele Noord-Franse liederen, liet hij zich in '94 inspireren door Zuid-Frankrijk, en meer bepaald Marseille. Het album is eigenlijk een groot eerbetoon aan de stad. Al zijn verhaaltjes, of liedjes spelen er zich af of houden er verband mee...

Opnieuw is het instrumentarium veeleer akoestisch, en deels wordt de klankkleur en stijl van 'Marchand de Cailloux' doorgetrokken, al lijkt het beter te werken met deze liedjes. Een less is more-aanpak die eigenlijk alle liedjes tengoede komen. Met de geweldige opener 'La Ballade de Willy Brouillard', het typische Zuiderse 'A La Belle de Mai' en het kinderlijke 'C'est Quand Q'uon va Ou?'...

Sterk zijn zeker 'Chevue Blanc' waar Renaud de confrontatie aangaat met ouderdom en ouder worden... en ook 'Mon Amoureux' verdient een speciale vermelding over dochterlief die papa overtuigd dat haar vriendje echt wel in zijn smaak zal vallen: "je zult hem echt tof vinden, hij luistert enkel naar Georges Brassens en jou"...

Ook heel mooi, en haast een kinderliedje, maar vergis je niet, ook hier zit een boodschap: 'Le Petit Chat est Mort'. En het mooiste liedje is misschien wel het kortste: de afsluiter 'La Medaille'...

En met 'A La Belle de Mai' maakte Renaud misschien wel een van zijn beste platen, en het had wel eens zijn laatste kunnen zijn. Na de tournee in '96 kreeg Renaud in 1997 een zenuwinzinking... een en ander had ook te maken met zijn privésituatie, en jammer genoeg zocht Renaud daarna zijn troost in de alcohol... Dat zou enkele jaren aanslepen, en je vreesde als fan het ergste.

Toen de man dan in '99 op tour ging, zonder nieuw werk en er eigenlijk niét uitziende was het dan soms ook heel erg pijnlijk om hem aan het werk te zien; zijn aparte, warme stem, was amper nog herkenbaar en hij zong gewoon vals... de tour zou wel een therapie voor de zanger betekenen, en hij zou uit het diepe dal kruipen, met zelfs een nieuw album in 2002. Maar met die stem zou het nooit meer helemaal goed komen...