Bootsy's Rubber Band - Ahh... The Name Is Bootsy, Baby (1977)

Tweede ´solo´ plaat van Bootsy. Bootsy, met typerende ´ster-bril als handelsmerk, maakte onderdeel uit van Funkadelic, en met deze plaat werd Bootsy´s Rubber band een van de succesvolste loten uit de rijke Funk-familie van George Clinton. Zelf heb ik een voorkeur voor de platen hierna, maar ik heb al gezien (op andere sites) dat niet iedereen dat met me eens is.

Klassieke Funk.

Klassieke funk ja maar die geniale touch ontbreekt..

What's a Telephone Bill is dope..

Goede, klassieke funkplaat. Erg hoog groove-gehalte, eigenlijk ga je automatisch meebewegen wanneer deze muziek opstaat. Lekker funky dus. Toch is het nog redelijk doorsnee, het meesterlijke ontbreekt. Wel vet zijn Bootsy's vocals: vaak gesproken tekst met een humoristische noot. Bij ongeveer ieder nummer zitten ze eroverheen en ertussendoor, over de groove heen pratend. Die groove's zijn bijna altijd lekker neergezet, alleen Rubber Duckie vind ik wat minder. Daarentegen is het bij The Pinocchio Theory en het openingsnummer weer meer dan in orde. Nummers 5 en 6, What's A Telephone Bill en Munchies For Your Love, zijn minder op een groove gebasseerd. Dit zijn een beetje de 'ballads' van het album. Zelf vind ik de laatste van de twee het beste. What's A Telephone Bill zit voor mij hier en daar tegen het irritante aan, terwijl Munchies For Your Love gewoon een lekkere plaat is. Uitsmijter van de plaat is Can't Stay Away, een lekker nummer, waar Bootsy weer goed tot zijn recht komt, met zowel vocals als bas.

Plus: speciale vermelding voor de interlude!