Sacred Reich - Heal (1996)

Sacred Reich is altijd een vrij aparte thrashband geweest. Ze zijn nog het meest te vergelijken met Annihilator en oude Exodus, hoewel de zang minder agressief is, soms zelfs 'clean'. Persoonlijk prefereer ik toch meer de zojuist genoemde bands, maar toch is Heal zeker geen slecht album. De zang van Rind is toch wat minder, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door sterke songs en vooral het gitaarwerk.

Inderdaad, maar het vertrek van Dave naar Machine Head is toch een beetje de doodssteek geweest voor deze cult band. Deze plaat is wel grappig ja, meer ook niet ik prefereer ook exodus.

war pigs live, moddervet

heerlijk

Aaaaaarrrggghhh wat een vette drummer!!
Met name op Heal and Ask Ed ga ik helemaal van uit mijn dak, even alles eruit rammen van vandaag.
Vooral Ask Ed kan ik blijven luisteren...man wat is dat heerlijk fietsen met de koptelefoon op.
Dat was ook meteen een tijdje terug een aangename her-kennismaking met Sacred Reich.

In 1989 destijds live gezien op Dynamo...Surf Nicaragua heb ik toen leren kennen via een maat van mij, die nogal thuis was in deze vette shit. De jaren daarna uit het oog verloren tot Ask Ed op mijn mp3 speler kwam....die moest ik gewoon zien te vinden op Cd.
Die drums en drive, het is een van mijn favoriete nummers.

Kan mij goed indenken dat door het vertrek van de drummer het hart van de sound van deze groep een klap heeft gekregen.

Ik was ten tijde van Ignorance en The American Way enorm fan van deze band maar ben daarna afgehaakt. Hun fantastische optreden op Graspop dit jaar deed het vuur weer aanwakkeren.

Toen ik dit weekend deze LP ergens in de bakken zag staan heb ik mijn slag geslagen. Nu luister ik het album voor het eerst en ben verrast door de fantastische nummers op de plaat. Iets minder thrashy, meer hardcore maar onmiskenbaar SC. De productie is ook erg prettig. Cijfer volgt.

Heal lijkt mij een vergeten album dat ver in de schaduw der bekendheid van Surf Nicaragua en The American Way staat. Opvolger Independent lag al snel in de uitverkoopbakken van FRS destijds en Heal werd eerst hun laatste wapenfeit. Phil Rind spuwt die tekst er heerlijk uit in de onvervalste thrash van de opener. Daarna kakt het geleidelijk aan wat in en doet Don't als plichtmatig thrashnummertje de boel ook niet meer ontvlammen, zeker niet als er daarna southern rock/thrash gepresenteerd wordt. Heb me wel eens verbaast over hun populariteit destijds, want ten tijde van Ignorance klonk Death Squad me meer als een Slayer rip-off in de oren, dan een band met eigen smoelwerk (wel teksten met eigen mening), maar dit terzijde. In de laatste nummers zit dan weer meer snelheid en die afsluiter is niet mis, een opmerkelijke opbouw van het album. The American Way, Surf Nicaragua en Ignorance hebben overigens onlangs een heruitgave gekregen.