Still Corners - Strange Pleasures (2013)

Ik ken al twee nummers van dit album die behoorlijk van elkaar verschillen. Fireflies is dreampop, Berlin Lovers is pure synthpop. Allesbehalve dromerig, maar wel ongelofelijk lekker!

Ik ben daarom benieuwd wat dit nu eigenlijk voor album gaat worden. Ik ken Still Corners toch eigenlijk als dreampopband, maar ik hoop dat ze wat meer met die synthesizers durven te spelen. Hun vorige album was wat aan de saaie kant, dus hopelijk weten ze deze opvolger wat interessanter te maken.

Kan een van de drie stemmers (das al vroeg, een maand van tevoren!) mij misschien uitsluitsel geven?

Ik weet niet of jij het weet, maar de plaat is al gelekt. Daarom dat er al mensen gestemd hebben.

Nee, dat wist ik nog niet. Een maand van tevoren vind ik wel erg vroeg, dus die optie leek me niet zo waarschijnlijk

Mooi wat ik tot nu toe heb gehoord.
Mededeling: cookies - 3voor12.vpro.nl

hun eerste plaat verveelde snel... bij deze denk ik dat dit niet geval zal zijn, ook is ze consistenter (weinig missers) en gevarieerder... deze groep is duidelijk gegroeid, hoor ook wel dezelfde zweverigheid die op de laatste chromaticsplaat te horen is... van mij krijgt deze plaat 4 *.

na elke luisterbeurt wordt ze beter.... een halfje erbij: 4,5!

Deze plaat houdt mijn aandacht niet continu vast. Vooral tijdens het middengedeelte ben ik snel geneigd om te skippen. Daarentegen is The Trip een van de mooiste liedjes die ik dit jaar heb gehoord.

Echt een groeibriljant en na enkele tientallen luisterbeurten kan ik concluderen dat dit mijn favoriete plaat van het jaar is tot nu toe.
Heerlijke gevarieerde plaat die wat schommelt tussen dreampop en synthpop, met oog voor detail. Prachtige nummers om bij weg te dromen, zoals Midnight Drive. En dansbare electro-pop, zoals in Beatcity, die zo op de soundtrack van Drive had kunnen staan.
Voor mij 4,5 ster!

Het is misschien eerder gedaan, maar nog nooit allemaal tegelijk. Van Cocteau Twins en dreampop naar Beach House en weer terug. Prachtige avontuurlijke songs, betoverende klanken en een zangeres van wereldklasse.

Jaarlijstjesplaat.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Still Corners - Strange Pleasures - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Stuk voor stuk mooie in reverb gedrenkte popsongs. Een dromerig zomeralbum waaraan zo goed als alles klopt, de zang is ook stukken beter te verteren dan bij Beach House.
Liefhebbers van de laatste Chromatics zullen dit ook weten te appreciëren, zelf vind ik dit album nog wat lekkerder, wellicht omdat dit meer naar het verleden (sixties) knipoogt in tegenstelling tot het Chromatics album waar de auto-tune songs me minder kunnen bekoren.
Ideale soundtrack tijdens deze warme zomerdagen.

The Trip is mind blowing. Wat een heerlijk nummer.

Beste opener sinds lang. Maar doe de rest geen tekort, dit album is van begin tot einde mind blowing.

Inderdaad The trip is geweldig maar dan moet ik wachten tot Fireflies tot ik weer opveer.
Dit album had beter wat mindere nummers kunnen skippen dan was het als geheel veel sterker uit de bus gekomen.

Voorlopig een 8 maar ik wil dit album nog wel wat vaker horen.

Beginning To Blue vind je dus helemaal niets?
Samen met Kill For Love van Chromatics toch wel het lekkerste wat er in dit genre te vinden is.

Vandaag weer gedraaid en na het geweldige The Trip, is dit voor mij idd een tegenvallend nummer.
Had voor mij hier geskipt kunnen worden.

Eeen mooie plaat. Zoals en Belgische recensent schreef, de muziek wordt steeds opnieuw uitgevonden met dezelfde elementen. Noemden we het in de jaren 80 wave, later meer dream pop, trip hop etc. Ieder decennium heeft zo zijn eigen naam, jaren 80 Cocteau Twins op een tapijt van klank esoterische zang. Hoewel er continu wel veranderingen zijn blijft de basis hetzelfde, droomachtige muziek. Ik kan er goed naar luisteren, zo op zijn tijd. Ik beoordeel het met en 3,5 net onvoldoende fan om het hoger in te schatten. Maar in zijn soort een mooi album.

Als iemand die YouTube op de achtergrond wel eens wat random muziek-lussen laat afspelen, was ik onmiddellijk geïnteresseerd in de sound van The Trip. Zeer fijne song. Ik ken(de) Still Corners helemaal nog niet. Nu wel benieuwd naar meer.

Ik hou van het dreampop genre, maar voor mij luistert dit ondanks de dromerige elementen toch veel meer weg als een indiepop album, waarschijnlijk doordat de uitwerking en productie redelijk clean en strak zijn en er in de muziek meer nadruk is op herhaling van riffjes dan op vloeiende soundscapes. Misschien dat er net nog een gruizig laagje ontbreekt? De combinatie van de rechtlijnige begeleiding, de prima synths en zang die het niet helemaal is, is niet helemaal de juiste voor mij. Still Corners blijft gewoon wat afstandelijk klinken en weet me niet in te pakken zeg maar. Gek, want muzikaal is het prima in orde. Midnight Drive aangevinkt als favoriet.

Het fraaie The Trip was allicht al bekend uit de Witte Trui. Beginning to Blue slaat hoopvol een andere toon aan en ik begon al te kijken of het album ook ergens fysiek te krijgen was. Helaas gaat de plaat daarna op de jengeltoer, met de verkeerde aspecten van de hierboven al genoemde Cocteau Twins, Beach House en Chromatics. Zal het in de toekomst nog eens proberen, maar voorlopig piekte deze belofte te vroeg.

The Trip is fraai, maar wat is Midnight Drive een geweldig nummer! Sensueel gezongen en de echoënde gitaar zorgt voor de kers op de taart, prachtig....