Coil - Live Two (2003)

Wow
Na de geweldige platen Aple of Naples en Musikc to Play in the Dark gehoord te hebben, heb ik een aantal (nou ja aantal...zeg maar allemaal) van de live cd's besteld. Dit is de eerste die binnen is en hij valt me zeer zeer rauw op t dak. Niets van de spannende soundscapes die de genoemde platen zo fraai maken maar knetterende a-melodieuze electronica. Ga t nog wel een keer proberen ooit maar man man, wat een tegenvaller

Wat wow?

Een citaatje van Allmusic. Dit is het bewijs. Ik ben toch timide !!

The set closes with the incredibly intense power electronics of "Constant Shallowness Leads to Evil," sixteen minutes of circulating drone and tortured vocals. This is unforgiving music, not for the timid

Mijn favoriete concert-review-writer timide? Uit het boek openbaringen.

Tis voor mij zelf ook wel een beetje een verrassing ja....

Ik ben waarschijnlijk wat vroeg met mn oordeel geweest. Een aantal nummers begint nu toch wel vrij behoorlijk tot leven te komen. Met deel 1, 3 en 4 nog in de verpakking blijf ik eerst deze nog maar eens even draaien.

Muzikaal redelijk saaie soundscapes. Maar op zich nog te doen. Maar die vent maakt zich echt compleet belachelijk door over dat gejengel "duistere lyrics" te gooien. De Friends aflevering waar Ross in dat cafétje achter z'n synth kruipt, iemand ?

Ongelofelijk plat en melig, belachelijk en lachwekkend. Als die vent nu gewoon gezwegen zou hebben had het nog aanvaardbaar geweest, maar dit slaat gewoon alles. Stoer en duister hoor

0.5*

Deze release blijf inderdaad een apart geval. Ik kan enigszins meegaan met voorgaande spreker. Balance vliegt af en toe behoorlijk uit de bocht waarbij het effect eerder ergerniswekkend dan indrukwekkend is. Het "I'm a salamander" gekrijs in "What kind of animal are you" doet inname van een erg foute cocktail van speed, brandnetels, Stroh rum (80%) en een, nog niet bij het grote publiek bekend, chemisch goedje vermoeden.

Aan de andere kant ook een paar meer "ingetogen" stukken die er voor zorgen dat ik een vreemd soort fascinatie voor t album aan t ontwikkelen ben. Een score durf ik vooralsnog niet te geven.

Obscuur is t in ieder geval in voldoende mate.