Two Steps from Hell - Archangel (2011)

Het meest bombastische orkest dat ik ooit heb mogen horen! En toch OH ZO GOED!

Dit is muziek waar Hans Zimmer enkel 'U' tegen kan zeggen.... fantastisch wat een geweldig!

Wat mij betreft de ontdekking van het jaar voor mij en een album om de rest van mijn leven regelmatig op volume stand 10 terug te luisteren!

Dragon Rider, Norwegian Pirate, United we stand Devided we fall en Archangel zijn op de hoogste volume stand pure kippenvel!

Wat Two Steps From Hell doet is spannende en epische filmmuziek tot een kunst verheffen en hiermee vullen ze hun album. Dit doen ze aan de hand van een orkest (hoewel ik niet zeker ben of dit echt is ingespeeld door een volledig orkest) met keltische violen, koren en alles wat je voor epische soundtrack-muziek maar kunt bedenken. Sporadisch treedt er een rockgeluid of een beat in.

Originaliteit nul komma nul, maar de twee heren Nick Phoenix en Thomas J. Bergersen krijgen het wel voor elkaar een alledaagse situatie in een spannend avontuur te veranderen. De nummers zijn dan ook hier en daar met veel gevoel voor detail gecomponeerd, ofschoon het geluid voor het grootste gedeelte erg clichématig is en me daarom niet de volle lengte weet te boeien.

United We Stand, Divided We Fall is een heerlijke energieboost met prachtige sopraanvocalen, het Titanic-achtige Magic of Love is een hoogtepunt en we sluiten af in een exotische (verzonnen?) taal gebracht door een serene vrouwenstem. Al met al een leuke kennismaking voor mij.

Weer een leuke portie aan episch-heid.
Jammer genoeg meer cliché en cheezy dan zijn voorloper 'Invincible'.

Commercieel, vlak en fake orchestrale bombastische platte kaas.

Fantastische muziek, die precies in mijn straatje ligt. Epischer dan dit is bijna niet mogelijk. Het bombasme dat ik zo waardeer van Hans Zimmer is hier in overtreffende trap te horen, en dat in combinatie met schitterende vrouwenstemmen, pianoriedels en verstillende rustmomenten. Geen enkel nummer springt er op negatieve wijze uit, en met 26 nummers herbergt Archangel ook nog eens meer dan een uur aan luistermateriaal. Onorigineel? sommige nummers wellicht, maar het is wél heerlijk om naar te luisteren. Daarnaast hoor ik ook een hoop moois dat ik nog niet eerder op deze wijze heb gehoord; ik doel dan vooral op het gebruik van vrouwenstemmen.
Hoogtepunten zijn m.i. United We Stand, Het Titanic-achtige The Magic of Love, Strength of a Thousand Men en de afsluiter van de plaat.
Two Steps from Hell schaart zich zonder enige moeite in mijn rijtje favoriete artiesten. 5*