Zij die bekend zijn met de laatste White Willow albums weten al dat Trude Eidtang een goede zangeres is. Maar ze is er nu ook in geslaagd om met anderen een sfeervol album te maken in het schemergebied tussen pop en prog. Het plaatje is kort en afwisselend: dit gaat dus niet vervelen.
Persoonlijke favorieten zijn Everlasting Colours, Soulless Soulmates en Falling Tears. Aan het slot van laatstgenoemd nummer lijkt ze overmand door emoties, spannend. De bekende ballad van John Denver krijgt hier een ingetogen en jazzy uitvoering. Alleen de titeltrack vind ik wat minder sterk, die doet een beetje denken aan Enya (waar ik geen fan van ben).