David Crosby - Thousand Roads (1993)

Ongeveer even goed als zijn vorige solo plaat "Oh Yes I Can" (1989). Dit album is veel rustiger en vrij zoet over het algemeen. Met name het eerste nummer, 'Hero', een duet met Phil Collins. Het is een uitstekende samenwerking, zoals al eerder bleek (Crosby zong ook mee op de grote Collins hit 'Another Day In Paradise'). De andere nummers zijn niet verassend, maar soms wel zeer mooi (o.a. 'Yvette In English' - geschreven met Joni Mitchell en 'Helpless Heart'). Vrienden Graham Nash en Jackson Browne leveren ook bijdragen. De moeite waard. 4/5

Ik had Phil Collins hier liever niet op gehoord, zijn muziek vind ik ronduit vreselijk. Hero hier vind ik dan ook het slechtste nummer, niet puur door Phil Collins, ook door die jaren 80 achtige sound. Net als Down_By_Law vind ik dit album ook erg rustig en zoet. Daar houd ik alleen totaal niet van, het titelnummer is de enige die me echt boeit.

Heel mooi album van David. Wel erg rustig , maar enorm sfeervol. En let op de teksten, die zijn erg prachtig.(Old Soldier) Sommigen zullen dit album wat "zoetig" vinden, maar na "tig" luisterbeurten heeft ie toch een plekje in mijn hart gevonden. Thousand Roads, Helpless Heart, Too Young To Die en Nathalie. Een beetje een "droomlp". Ach, de boog kan niet altijd gespannen staan.

Deze heb ik lange tijd laten liggen omdat ik het (meestal) vertik om 20 euro voor een CD te betalen. Vandaag vond ik 'm voor €5,90 en ik heb deze dus meegenomen.

Na herbeluistering moet ik m'n mening bijstellen. Afgezien van Hero zijn er geen slechte nummers te vinden, al vind ik dat er te weinig écht goede nummers op staan. Yvette in English en Thousand Roads zijn de twee uitblinkers, de rest is degelijk, maar zoals ik eerder zei niet echt mijn ding. Toch fijn om deze nu ook in de collectie te hebben, en ik verhoog dan ook met een hele punt.

Uitstekend album, uitgebracht in 1993. Het was zijn comeback. Omhoog gekrabbeld uit een drugsperiode, waarin hij geen muziek meer maakte. Een aantal vrienden en vriendinnen (Jon Hiatt en Joni Mitchell) schreven sterke nummers voor hem. Phil Collins levert hem een fraai openingsnummer.
Old Soldier is hem natuurlijk op het lijf geschreven.
Op Thousand Roads en Coverage laat hij horen dat ie rock kan zingen.
Natalie is een melancholiek nummer over een verloren jeugdliefde. Sommige oude mannen weten dat treffend over te brengen. Mooi afsluiter van dit album.

Zijn stem klinkt als een scheepsklok en de instrumentatie is ronduit schitterend. Als je de indrukwekkende lijst van contributors bekijkt, dan is die kwaliteit verklaarbaar.
Als oude rocker ken ik zijn werk van de Byrds en met Stills, Nash and Young.
Hij kan het, ook nu nog, ook alleen.

Ik heb hem 5 sterren gegeven.

Fijn album van Croz

4****

het derde solo album van David Crosby, waarna het 21 jaar wachten was op zijn "come back" album "Croz" (2014).

7 covers, 2 co-written nummers het klein gehouden "Yvette in English" met Joni Mitchell dat duidelijk haar signatuur heeft, het misplaatste "Hero" met Phil Collins met de dreinerige 80's/ drums sound en zijn eigen rocker "Thousand Roads" dat ik eveneens als een misser ervaar. David Crosby was geen rock 'n roll zanger. anderen doen dat vele malen beter.

de andere rocker "Coverage" een nummer van new wave/rock muzikante Bonnie Hayes pakt iets beter uit. de liefhebber van het meer ingetogen singer/songwriter werk komt aan zijn of haar trekken met de overige 7 nummers, stuk voor stuk voor prachtig gearrangeerd en uitgevoerd. Graham Nash en Jackson Browne verzorgen de harmoniezang op het Jimmy Webb nummer "Too Young to Die" met een fraaie gitaarpartij van Bernie Leadon , Graham Nash is wederom met zang en harmonica te horen op de piano ballad "Old Soldier" (Marc Cohn) en de ballad "Natalie" (Stephen Bishop) met op het eind stevig gitaarwerk van Dean Parks laat eveneens fraaie harmoniezang horen van Stephen Bishop en Kipp Lennon, de laatste is bekend van de in Nederland populaire band Venice en zingt op een 4-tal nummers mee.

verrassend is de keuze voor covers van 2 Ierse folk singer/songwriters. "Columbus" van Noel Brazil, bekend van de Mary Black versie en "Helpless Heart" (Paul Brady), waarvan de laatste met strijkers aan de wel erg zoete kant is. ook de John Hiatt cover ΅Through Your Hands" behoort tot de hoogtepunten.

"Thousand Roads" ervaar ik als een sterk album waarbij de CPR en jazzy klanken van zijn latere albums nog niet aanwezig zijn. iets dat prima past bij de nummers van dit album.

een waslijst aan gerenommeerde sessiemuzikanten speelde mee, o.a. Leland Sklar (bass), Jim Keltner/Russ Kunkel/Jeff Porcaro (drums), Craig Doerge/Benmont Tench (keyboards), Marc Cohn (acoustic piano), Andy Fairweather Low/Bernie Leadon/Dean Parks (acoustic & electric guitar).