Dig - Dig (1993)

Uit de bloeiperiode van de Grunge, dezer dagen haalt hij mijn cd-speler niet zo vaak meer, indertijd was het wel leuke muziek, hoogtepunten zijn I'll stay high en Conversation.

De band is opgericht in 91' en had haar thuisbasis in L.A.
Afgezien van enkele 'glam' invloeden lijken de heren hun inspiratie te putten uit de alternatieve rock hoek, maar schromen ook niet de blik te richten op Engeland.
De shoegaze invloeden zijn niet van de lucht en bands als My Bloody Valentine en Ride hebben hun sporen nagelaten.
Verwacht echter geen lange uitgesponnen dromerige passages met vocalen achterin de mix gestopt, de band kiest voor een directere aanpak en dat werkt.
Dig kiest voor compacte songs waarbij men soms recht op het doel afgaat.
Met de twaalf songs word je teruggeworpen naar een tijd toen alternatieve rock nog flink salonfähig was.
De band heeft in Europa nooit enige rimpeling in het water veroorzaakt.
Dat zal niet aan dit afwisselende plaatje hebben gelegen.
Voor de liefhebber die bands als Jane's Addiction, The Smashing Pumpkins en Sweet Water wel kan appreciëren, zou hier ook wel mee uit de voeten kunnen.