Stephen Stills - Live (1975)

Een van mijn favoriete live albums aller tijden. De eerste helft is Stills' fantastische rockmuziek, met o.a. een geweldige versie van Jet Set / Rocky Mountain Way. De tweede helft is een uitvoering van prachtige akoestische songs. 'Change Partners' en 'Word Game' zijn zoals het hoort prachtig, maar '4 + 20' en 'Everybody's Talkin' zijn mijn highlights. Must have! 5/5

Een magistrale versie van Wooden Ships. Ongelofelijk mooi. Stills is goed bij stem, en heeft er echt zin in. Prachtige solo op Four Days Gone, waar overigens ook geweldig keyboard spel in zit. Hetzelfde geldt voor Special Care.

Inderdaad ook een geweldige versie van Jet Set/ Rocket Mountain Way, en dan een prachtige akoestische set. Misschien wel het beste werk van Stills.

Overigens draai ik hem liever omgekeerd, eerst de akoestische kant (ik heb de LP, ideaal voor dit soort albums) en daarna de elektrische kant.

Ik vind de oorspronkelijke tracklist eigenlijk prettiger, omdat het dan min of meer het tegenovergestelde van CSNY's "4 Way Street" is. En ook omdat het beste dan nog moet komen: bijv. het waanzinnige gitaarspel op 'Crossroads/You Can't Catch Me'.

Lekkere cd. Dat orgeltje klinkt er goed bij en de elektrische nummers klinken lekker stevig. Ja, fijne ontdekking!

Eigenlijk wel erg jammer dat deze slechtst 36 minuten duurt. Ik hoorde vandaag een bootleg van vrij goede kwaliteit, ook uit 1975, waarop hij o.a. een akoestische Red House en Human Highway speelde. Verder twee onuitgebrachte nummers: Jack of Diamonds en Goin' to the Country. Toen speelde hij trouwens Treetop Flyer en Blind Fiddler al.

Als Stephen meerdere opnames gehad zou hebben had hij er van mij best wat meer op mogen zetten. In 1974 zette Stephen Stills zichzelf nog compleet voor aap tijdens de CSNY reunie tour, maar in 1975 was hij namelijk in grandioze vorm!

'Treetop Flyer' heeft hij inderdaad al heel lang geleden geschreven: er is ook een Stills-Young Band versie.

Tijdens de '74 tour waren ze alle vier niet echt op hun best. Vooral niet tijdens Wembley: Neil had er duidelijk geen zin meer in en zingt met name zijn akoestische solonummers zonder gevoel. Crosby en Nash doen hun best, maar ze hebben wel eens beter gezongen en de samenzang is ondermaats voor deze topgroep. En Stills... het gitaarwerk is ook daar geweldig ('Black Queen', 'Word Game'), maar de zang is nogal rommelig. 'First Things First' is hét dieptepunt van dat concert. Het Wembley optreden zou officieel uitgebracht worden, maar het is begrijpelijk waarom de band besloot om het toch maar niet te doen. Van de optredens die ik van CSNY heb gezien is alleen de Live Aid reunie slechter.

Oh oh wat mooi en wat jammer dat het album maar 9 songs bevat. Ik vind het juist geweldig dat het eerste deel electrisch is en vervolgens het album in een vrij relax tempo eindigd.
Wat heb ik al die jaren toch een paar sublieme albums gemist. Word game en Special care

Vandaag deze maar eens op vinyl aangeschaft, ga er dalijk maar eens van genieten, Uit de reacties hierboven blijkt wel dat dit een schitterende registratie moet zijn.

Lekkere cd !
Inderdaad, toen was ie nog echt goed !
4*

Everybody's Talkin' at Me > Harry Nilsson of toch Stephen ?
Wie weet het ?

Het origineel is van Fred Neil (Stills' muzikale 'mentor'), dat vind ik ook de beste versie.

Halfje erbij.

Top live album van stills!
Hoop deze nog eens op vinyl aan te schaffen!
Man is een begenadigd gitarist en heeft een mooie stem.
Idd veel te kort dit album!

Ik ben anti live albums. Koop ze dus ook niet. Zo ook dit album niet. Maar heb het wel beluistert op vinyl. hoe zou het toch komen dat ik voor Stills Live een uitzondering maak en het album bijna neig aan te schaffen