Barry McGuire - Eve of Destruction (1965)

Met de geweldige plaat 'Eve of Destruction'. Z'n andere werk is mij onbekend.

barry mcguire heeft ook (volgens mij nog voor the mama's and the papa's) Califonia Dreamin' opgenomen, met als agtergrond koortje The Mama's & The Papa's zelf !! barry mcguire - california ...

Vandaag op de platenbeurs van Arnhem gekocht. Voor 2 euro, dat valt dus wel mee.
Maar zo'n geweldige plaat is het niet, dus veel zal ik hem niet luisteren.
De meeste nummers zijn gecomponeerd door P.F.Sloan, destijds de liedjesschrijver verbonden aan het Dunhill-label.
Zijn album This precious time, waarop de Mamas and Papas als achtergrondkoor zingen, moet ik nog eens te pakken krijgen, maar dat zal niet meevallen!

Eve of Destruction vond ik een geweldige sixties-hit, maar het album had ik nooit beluisterd omdat ik vermoedde dat het niet veel soeps zou zijn. Deze week kwam ik de cd heel goedkoop tegen, en heb toen toch maar de beurs getrokken. Het album is niet écht slecht, maar ook niet bepaald geschikt als ik zou afreizen naar het denkbeeldige "Desert Island".
De ruwe stem van McGuire mag ik weliswaar graag horen, maar zo'n heel album is wellicht toch iets teveel van het goede, ook door de primitieve stereo-mix.
Aan de andere kant: de meeste nummers, waaronder twee covers van Bob Dylan-nummers en een hele reeks van door P.F.Sloan geschreven nummers, kunnen er redelijk goed mee door, vind ik. Sloop John B. alsmede de evergreen Try To Remember vind ik de enige écht vervelende nummers.
Achter de knoppen zat Lou Adler, en die no-nonsense produktie bevalt me wel. Larry Knechtel (bass) en Hal Blaine op drums (en dat zijn uiteraard bekende namen) assisteerden, en leggen een degelijk fundament, dus ook dat is in orde.
Leuk album om af en toe eens te draaien, al vind ik het eigenlijk wel muziek die vooral geschikt is voor de zomer.

Eigenlijk is de door P.F. Sloan zelf op plaat gezette uitvoering van Eve of Destruction minstens zo goed als deze van Barry McGuire. Zijn album Songs of Our Times, eveneens uit 1965 staat op 83 in de 100Greatest Albums of 1965. Dit album staat op 74.
ook van Sloop John B is het origineel van de Beach Boys een stuk fijner.
Ik begrijp de opmerking van heartofsoul over de stem van McGuire heel goed. Die is een album lang net vol te houden maar daarna krijg je zelf keelpijn.
Voor de volledigheid: 90e plaats in de BestEverAlbums over 1965.
3*

Pardon?

Slowgaze schreef:



Ik ken het nummer van de Beach Boys. In de NL wikipedia staat : Sloop John B is een nummer, uit 1966, dat voorkomt op het album Pet Sounds van de Amerikaanse popgroep The Beach Boys
Hoewel ik had moeten zien dat daar 1966 staat en dit album van 1965 is, heb ik wel aangenomen dat het hun nummer is. Maar als dat niet zo is..voel je vrij om het te verbeteren.

Had ik verder gelezen dan had ik kunnen zien dat het al een heel oud nummer is maar regelmatig onder een andere naam op plaat is gezet. Foutje is menselijk nietwaar?

Jup, en Slowgaze is soms te bruusk, ik weet het. De Nederlandse Wikipediapagina over 'Sloop John B.' is echt nogal verwarrend, zie ik. Maar geen zorgen, dit is een vrij wijdverspreid misverstand, ook omdat de Beach Boys-versie zo populair is en was. Maar dat die het bestverkochte Beach Boys-nummer is, is nieuw voor mij - werd het toch nog een leerzame avond.

Een lekkere plaat, hoewel ik wel het idee heb dat door de monsterhit 'eve of destruction' vrij snel deze plaat in elkaar is gezet. Vandaar nogal wat covers en veel nummers van P.E. Sloan, waaronder ook 'eve of destruction'. Twee covers van Bob Dylan, dat is niet zo vreemd. Barry McGuire heeft ook een wat 'knauwende' stem, dus die songs van Bob Dylan klinken goed. Ook in de productie is Bob Dylan herkenbaar , mondharmonica, muzikale omlijsting. Ook een song van Tom Jones en 'you were on my mind' is ook een zeer bekend nummer (Chrispian St Peter). Maar net als bij 'Sloop John B.' zette hij het net eerder op de plaat als de artiesten die 1 jaar later een groot succes mee hadden. "Sloop John B.' was al bekend vanaf 1903, enkel met verschillende namen (o.a. I want to go home- Johnny Cash 1959). Maar een ieder kent het van the Beach Boys (hun grootste hit in Nederland) , maar deze versie van Barry McGuire is ook verrassend. Het laatste nummer is geschreven door Barry himself.
'Eve of destruction' was de enige grote hit van Barry, volgens Barry is het in één take opgenomen op een donderdagochtend. Na het eerste album volgden er nog een paar, met minder succes en in 1968 speelde Barry één jaar in de rock musical Hair. Waarschijnlijk kwam hij toen in aanraking met drugs etc. In 1971 bekeerde Barry zich, werd een reborn christen en maakte hij evangelische gospelplaten.
In de tijd dat ik ook nogal wat 'in de heer was' heb ik toen wel een plaat gekocht uit die tijd en de laatste jaren vind ik het leuk om , als ik ze goed koop zie, ook andere aan te schaffen. Zo heb ik nu 4 christelijke platen van Barry : 'Seeds' uit 1973, 'Lighten Up uit 1974, 'C'mon along' uit 1976 en 'have you heard' uit 1977. Allemaal voor een prikkie aangeschaft en allemaal krasloos, schoon vinyl. Ik ga nog eens kijken of het me lukt deze van commentaar te voorzien....

Barry McGuire werd in Amerika bekend als een zanger van the New Christy Minstels. Van deze groep had ik indertijd een lp, waar Barry heel herkenbaar een lied zong: Four wheels on my wagon. Toen hij solo ging scoorde hij zijn grote hit Eve of destruction. In de jaren 70 zong Barry eens in een kerk in Heerenveen. Met mijn (toen) vriendin naar het concert en na afloop kocht ik de lp Seeds met handtekening. Vond ik een heel mooie, de liedjes pasten bij zijn stem. Maar toen ik de lp's weg deed, verdween Seeds ook uit mijn leven. Op discogs is de cd wel te koop voor €.75,--, dus laat maar. In wikipedia zie ik dat hij 35 albums op zijn naam heeft. Dat had ik niet verwacht. Barry leeft nog altijd, is inmiddels 90 jaar.