Malice - In the Beginning... (1985)

Debuutalbum van een Amerikaanse (oubollige en ouderwetse) heavy metal groep. De volle pot zou ik nooit betalen voor dit album, maar voor een paar euro’s laat je dit ook niet liggen. Leve de platenbeurzen en de één-euro-per-lp-bakken.

Zanger heeft een stemgeluid tussen Rob Halford en John Bush maar verre van dezelfde klasse. De ritmesectie is matig, heel matig: alles in hetzelfde eentonige tempo. Bij drie nummers gaat het tempo iets omhoog (Hellrider en Godz of Thunder) of nog iets omlaag (No Haven for the Raven). Het gitaarwerk is ook verre van indrukwekkend. Ik vond dit een bijzonder lange zit.

Aan de hand van de groepsnaam en albumtitel denk je dan iets duisters in je pollen te hebben, schijn kan inderdaad bedriegen.

Het blijkt duister genoeg dat ik dit plaatje nergens tegen het lijf loop.
Malice stond op de eerste Metal Massacre-elpee. Als enige band zelfs met twee nummers.
Nog een duister gegeven.

Ik heb een cd. Daar staat ook nog License To Kill bij op. Dat blijkt geen gelicenseerde uitgave te zijn. Toch vind ik het een aardig hebbedingetje. Vrolijke rockers als Rocking With You en Squeeze It Dry kunnen me gestolen worden. Voor gave tracks als Air Attack, Godz Of Thunder en de heavy ballad No Haven For The Raven mag je me altijd wakker komen maken.

Alleen al hoe het album begint, scheurende gitaren overgaand in het heerlijke rockin with you was toendertijd echt wel lekker. De priest ripp off stellar masters is wel wat tenenkrommend. Maar het ingetogen dan weer snelle no haven for the raven en speedy godz of thunder heb ik toen wel grijs gedraaid. Echte jaren 80 metal van beginnende band met dito productie. Niks mis mee.Zeker in vergelijking met de zwakke releases van Raven (stay hard) en Y $ T ( down for the count) dat jaar was het een lichtpuntje.

Ik snap eigenlijk niet dat een Warrior - Fighting for the Earth (1985) hoger scoort dan deze. Zit in hetzelfde straatje maar de zangpartijen zijn hier veel beter. Ongelofelijk hoe stemvast deze Rob Halford soundalike zanger is. Eigenlijk is dit de opvolger van Judas Priests Defender of the Faith onder de pseudoniem Malice. Ik overdrijf een "beetje" ... nou ja beetje...ahum.

Stemvast. Dat zijn die Voice of Whatever-gastjes ook allemaal.

Heb vorig zomer de (bijna) complete serie Metal Massacre in uitmuntende conditie op de kop weten te tikken. I t/m X. Maar de serie bestaat uit 13 albums. Maar wat een heerlijke aankoop was dat zeg, van een liefhebber. Alles in nieuwstaat en eerste persingen.

Malice is een band die destijds flink mee deed in de USA-metal, maar het is inderdaad achteraf erg dertien in een dozijn.

Maar ik vergelijk het niet met opera, boybands, of the voice of whatsoever maar met die McCarty van Warrior. In hetzelfde genre en uit dezelfde tijd wil er hier en daar wel eens eentje de bocht uit vliegen. (ook leuk hoor). Van de "sirenes" schaar ik deze James Neal met zijn typische stemgeluid in dezelfde league als David Wayne (metal church) en Darrel Wane (Sanctuary, uit de vorige eeuw dan) om er maar een paar te noemen.
Dat het niet meer urgent is weet ik ook wel en doet voor mij niet zoveel terzake, dat geldt voor het merendeel van de 80's US metal scene, merendeel van de metal massacre bands en ook de hoog scorende Warrior.
Welke "sirenes" (high pitch voices) hebben jullie dan hoog op het lijstje staan?

Hoewel ik nu wel benieuwd ben of voormalig rock zanger L.A. The Voices the unwanted zijn strot nog uitkrijgt haha

Die plaat van Warrior vind ik wel veel meer consistent dan deze van Malice. Er staat een aantal sterke tracks op maar ook veel inwisselbaar geneuzel. Ergo, er is meer dan zang.

Ja das waar, maar persoonlijk tilt die zang voor mij deze uit het 13 in dozijn hoekje. Voor anderen niet dus, het zij zo.

Fighting for the Earth vond ik een fijn album, dus ben benieuwd naar Malice.

An sich een erg fijne Judas Priest-kloon, maar het songmateriaal heeft wat weinig variatie en bevat ook weinig uitschieters. Wel leuk zo voor een keertje.

Ik vind het best een aardig plaatje. Een goede zanger vooral. Af en toe leuke gitaar stukjes, maar allemaal net te weinig om een echt goede plaat te zijn. Leuk en vermakelijk, dat zeker.

Mooi om te lezen. Thanks guys

Voor mij sprongen Stellar Masters, The Unwanted en Godz of Thunder er positief uit. Voor de rest heeft het album minder indruk gemaakt dan ik van tevoren had gehoopt. Het was geen straf dit album te luisteren, maar de meeste nummers zijn zelfs na 3, 4 keer luisteren niet echt blijven hangen.
Degelijke heavy metal, met een zanger die erg aan Rob Halford doet denken. Soms zelfs zo erg dat ik dacht naar Judas Priest te luisteren. In vergelijking met In the Beginning geef ik toch de voorkeur aan Priest.

Door mij totaal vergeten band. Het is dat ik met een meer dan een jaar durende luistersessie mijn vinylverzameling van A-Z aan het doorakkeren ben. Anders was er geen aanleiding geweest deze herinnering op te halen. Amerikaans van oorsprong maar met vooral Europese invloeden. Naast de vaker genoemde Judas Priest hoor ik er ook Accept in. Beide platen uitgebracht op het grote Atlantic label. Blijkbaar waren de verwachtingen hooggespannen.

Vrij lage waarderingen hier. Ondergewaardeerde band? Niet helemaal, want ik snap best dat luisteraars nu moeite hebben met de clichématige teksten en het gebrek aan originele nummers. Waarom kan ik er dan toch zo van genieten? Waarschijnlijk kwestie van juiste timing. In 1985 was ik 16 jaar. Een goede leeftijd om herinneringen op te bouwen. Een aantal van mijn favoriete bands zoals Priest en Ozzy brachten dat jaar geen nieuw album uit. Dus ik heb deze flink grijs gedraaid, vooral vanwege de goede zang. Ik zie dat niet iedereen hier het daarmee eens is. gigage en Lau1986 gelukkig wel.

Het is allemaal wel minder dan het goddelijke 'License...', maar nog steeds een prima plaat. 'Squeeze...' vind ik wel echt een pak minder, en de eerste vocalen in 'No Haven...' klinken ook niet best. 'The Unwanted' gaat dan nog richting het niveau van de opvolger. 'Hell Rider' vind ik ook noemenswaardig gaaf. Dikke 7 dan maar.