Nico - Camera Obscura (1985)

Een onderschat album. Voor Nico een beetje wat sexual healing voor marvin gaye was.

En wat was Sexual Healing dan voor Marvin Gaye?

Zijn meest onderschatte album?

*gniffel*

In elk geval van beide het laatste album.

My Funny Valentine vind ik trouwens wel erg mooi

Nico leed al jaren aan een writer's block toen ze dit album opnam, en dat is duidelijk te horen aan de kwaliteit van haar eigen composities. Alleen My heart is empty en Konig (dat overigens uit begin jaren zeventig stamt) kunnen zich enigszins meten met eerdere nummers.
Hoogtepunten zijn eigenlijk de twee covers: My funny valentine (wat maakt zij het een vreselijk trgisch en ontroerend nummer!!!) en Das Lied von einsamen Madchen.

Net als Venkel vind ik dit een onderschat album.
De stem van Nico en de chemie tussen het koude indringende elektronische-geluid van haar begeleidingsband 'the faction' maakt het tot bijna 'meedogenloze' melancholische muziek.
Op haar debuut-album kon ze nog gemoedelijk droevig klinken, hier vermoed je dat alle hoop verdwenen is. Wat overblijft zijn indrukwekkende (soms huiveringwekkende) nummers waarin een tragedie verscholen lijkt, zoals 'Tananore' en 'Konig'.
'My heart is empty' behoort tot mijn favoriete Nico-nummers, evenals haar bijzondere uitvoering van 'My funny valentine', ontroerend, maar niet sentimenteel.

My funny valentine is zeer goed (en zeer aandoenlijk)! Een mooie mislukking, deze plaat.

Aardig en bij vlagen mooi duister album. Ik heb alleen wat moeite met haar niet bepaald accentvrije Engels. Zeker als ik de Duitse nummers hoor. Die zijn voor mij het hoogtepunt. Maar ja, ik ben dan ook docent Duits. Het vreemde is trouwens dat ik dat bij Soap&Skin niet heb.

Goede plaat die ik al heel lang ken. Een buurman van me was een fan en die draaide die plaat vaak. Heb Nico ook gezien tijdens de tour van deze plaat. Volgens mij in Nighttown Rotterdam maar kan ook Lantaren/Venster geweest zijn toen. De toetsenman had een PPG synthesizer. En dat zijn ook de synthesizergeluiden van deze plaat. Dat waren toen hele dure geluiden. Het lied van de eenzame meisjes is nog steeds mijn favoriet.