Commodores - Movin' On (1975)

Cebu is een heerlijke instrumentale track, beetje funky, geweldig!

Deze derde elpee van The Commodores laat misschien wel het beste horen waar de Commodores in de mid-70's voor stonden.
Moddervette, zwetende, retestrakke en superswingende funk.
Een genre dat tegenwoordig nog maar een sluimerend bestaan leidt, heb ik het idee.
Vooral bij Hold On en Free (die in elkaar overlopen) en daarachteraan nog Mary, Mary kun je echt niet stil blijven zitten.
Sweet Love is de verplichte ballad (met de ballads zouden ze later veel succes krijgen).
Gimme My Mule swingt ook weer als de neten en Cebu is een aparte instrumentale afsluiter.
Na Commoderes uit 1977 en de swingende live-dubbelelpee werd het allemaal minder funky en steeds slapper, maar werden wel de hits gescoord.
Na Nightshift ben ik afgehaakt.
The Commodores treden nog steeds op, maar het laatste album is uit 1993.
En Lionel Richie staat nu vooral in Las Vegas. Tja.
Op vinyl.

Alleen al voor de hoes moest ik deze Movin' On meenemen en ook omdat hun debuutplaat Machine Gun erg lekkere funk bevatte, zeker de geweldige titelsong. Die lijn wordt gelukkig doorgetrokken op deze plaat. Hold On & Free zijn lekkere funknummers, maar net wat minder strak als de funk van het debuut. Ook Mary Mary klinkt lekker en zowaar de Lionel Richie ballad Sweet Love is zeker te pruimen.

Kant twee vind ik nog wat beter. (Can I) Get A Witness en zeker het sterke Gimme My Mule zijn prima funknummers. Time is wat gewoontjes, maar instrumental Cebu is een echt heerlijke funky afsluiter van deze toch ook weer hele aardige funkplaat van the Commodores. Ik rond de score naar boven af.

Ik vind juist de funky nummers wat te gewoontjes hier.
Time en het instrumentale Cebu zijn de mooie verassingen de beste nummers voor mij naast het bekende Sweet love.