Commodores - Commodores (1977)

Ik wist nu niet wat ik precies moest verwachten van dit album, maar het blijkt een zeer gevarieerde plaat: soul, funk, R&B en een heerlijke ballad aan het eind. Voor de zondag is dit echt perfecte relaxmuziek. Het nummer Funny Feelings kan me niet lang genoeg duren en Brick House blijft ook erg goed.

Poeh, lekkere plaat hoor. Van begin tot eind! Funky en prettig om naar te luisteren...
Favorieten zijn "Funny Feelings" en natuurlijk "Easy", als ideale afsluiter van deze plaat.

Het is dat de hele plaat mij niet weet te boeien. Zoom en Easy springen er voor mij uit. Funny Feelings en Squeeze The Fruit zijn minder mijn smaak. Voor de rest lekker luisteralbum

Brick House. Zo'n nummer wat in je hoofd kan gaan zitten als je het weer eens hoort. Ook als je zoals ik geen Commodores fan bent. In de discotheken van toen (1977) was het een populair nummer en ik heb er menig keer op staan swingen . En ook het nummer Easy werd later op de avond wel gedraaid,

Het album is verder niet zo mijn smaak (daarom geen stem van mij), maar dat zegt niets over de kwaliteit. OOR heeft het album opgenomen in de jaarlijst 1977 (gedeeld 49e) vanwege de stemmen van Peter Franssen en Peter Koops.

Maar het album staat ook in een lijst van Rolling Stone uit 2020. Die lijst bevat de 50 meest uncoole albums. Een wat bijzondere lijst albums. Ik weet niet wat ik daarvan moet vinden.

Het album heeft op MuMe nu nog maar 17 stemmen; dat valt me dan weer tegen van een album met twee hits.

Uncool? Dit album? Wat is dat nu weer voor flauwekul? Ik wil die lijst niet eens zien. Zal wel komen doordat Lionel Richie zich later heeft toegelegd op nogal gezapige middle-of-the-roadmuziek. Maar afgezien van Easy - wat een uitstekende soulballad is - speelt hij op dit album nog geen overheersende rol.
De Commodores zijn hier nog een 'tighte' groeps-unit, die weliswaar commerciële, maar stevige funk produceren. Niet hun sterkste plaat, maar wel de LP die in de VS voor de grote doorbraak zorgde. Al deden ze daarvoor ten opzichte van voorgaande albums wel wat water bij de funk-wijn. Maar het kon veel erger, zoals later zou blijken...

Ik heb het trouwens altijd jammer gevonden dat Brick house hier niet in zijn geheel op staat. De 12 inch single heeft een versie van ruim zes minuten, en zo hoort dat nummer eigenlijk te klinken. De albumversie wordt heel raar afgebroken: na een korte instrumentale 'break', en net als het nummer weer op gang komt, wordt het weggedraaid...

Gewoon een lekker funk album. Niks hoogstaands maar ik mag het toch graag even opzetten. Afgelopen week kwam Brick House nog even voorbij op TV192 . Lionel met een afschrikwekkende afro , prachtige beelden. Deze krijgt 3 en halve ster .

Brick house en easy hoef ik niet te veel over te zeggen lijkt mij.
Zoom en Patch It Up zijn de overige nummers die ik nog wel eens op zoek.