Betty Goes Green - Hand Some (1994)

leuk dat hij toegevoegd is!

ik was/ ben nog altijd zwaar fan van dit plaatje, tuurlijk uit de tijd toen ik nog klein was maar toch nog eens het proberen waard,

fijne popnummers die me indertijd deden denken aan Nirvana, ik vraag me nog altijd af waar ik dat vandaan had, ik denk de stem van de frontman,

mooie popnummers, soms ondersteund door een stevig gitaartje, soms akoestisch, met een vrouw die meezingt, niet zeer speciaal, maar de moeite

verder ken ik eigenlijk niks van deze groep

weer iets om eens boven te halen

Niemand minder dan Lou Reed! doet hier ook mee op dit plaatje, net iets minder dan Hunaluria wat ik hun beste vind.

Ik heb dit bandje ooit een keer live gezien. Wat me er van is bijgebleven is hetzelfde als ik dit plaatje weer hoor: doorsnee rock 'n' roll zonder hoogtepunten. 'Fatal Move', 'Save Me' en 'Sister Lucy' zijn aardige nummers. De rest zakt weg in de vergetelheid.

Dit album moet je meer zien als een ode aan hun gitarist Pieter De Cort. Die al ernstig ziek was tijdens de opnames, en kort naar het verschijnen van Hand Some overleed.

I Love It is toch ook een fantastisch nummer, met die pompende baslijn. Om nog maar te zwijgen over Wigs! Een heerlijk lang uitgesponnen nummer, met een dreigende spanning, en op de gepaste momenten de melodieuze uitbarstingen.