Ringo Starr - Bad Boy (1978)

Veel beter als de voorganger Ringo the 4the is de plaat niet, weer zo'n miskleun, hoewel deze plaat gelukkig de disco sound heeft afgezworen, en meer een poppy geluid heeft, hetgeen dit nog geen goede plaat maakt, absoluut niet. Wel een paar lichtpuntjes in who needs a heart, Heart on my sleeve en a man like me, maar de rest blijft ondermaats! De goedkope coctailparty hoes benadrukt de muziek. maar echt chagerijnig kan ik er niet van worden.

Deze hoes laat ook zien waarom het mis liep met zijn platen in deze periode.....te veel drank. Ringo was echt verslaafd aan alkohol en wiste meestals niet wat hij in het studio moet doen. Gelukkig zijn deze tijden voor hem voorbij.

Bad Boy, de cover van Gallagher & Lyle; Heart on My Sleeve en Hard Times zijn de betere tracks op een verder erg wisselvallig en zelfs bij momenten slechte plaat

**

Begin jaren '80: na het avondeten togen mijn 7 jaar oudere broer en ik naar mijn kamer, om plaatjes te draaien. Veel Beatles, en ook veel soloBeatles.
En dan had ik er na verloop van tijd genoeg van. Om mijn broer mijn kamer uit te werken, zette ik Bad Boy van Ringo Starr op - "Bad boyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoyoy" ... en weg was-ie.

Ik denk dat dat een afdoende recensie is.

(McCartney/Wonder's Ebony And Ivory had overigens het zelfde effect)

Eén ster voor de moeite.

Eigenlijk zijn die Ringo platen uit eind jaren '70 niet eens zo slecht en borduren ze verder op wat de man aan het begin van het decennium al deed. Enorm lichte muziek, zonder een greintje pretentie. Kan er stiekem wel van genieten als ik lekker wat ongecompliceerde muziek wil luisteren.