Front 242 - Still & Raw (2003)

Loud behoort tot mijn all time favoriete F242 nummers. Live versie is het nog beter uitgevoerd.

Behoorlijke EP van Front 242 en het was ook nog eens het eerste écht nieuwe materiaal in jaren. Still & Raw was ook zo'n beetje het voorproefje op het album Pulse, maar dan wel een essentieel voorproefje, gezien deze EP, wat wel vaker het geval is bij Front 242, uit exclusief materiaal bestaat. Alleen "7Rain" zou uiteindelijk op de volledige albumrelease Pulse in een weer iets andere versie komen te staan.

Qua geluid lijkt het een beetje een terugkeer naar de tijden van weleer, maar dan wel met de huidige productie-maatstaven. Het potdichte geluid van de, overigens i.m.o. zeker niet misselijke voorgangers 06:21:03:11 Up Evil en 05:22:09:12 Off, wordt hier voor een groot deel opengebroken en een voor Front-begrippen meer 'luchtige' stijl word naar voren geschoven.
Het doet de songs in ieder geval goed. Het klinkt een stuk toegankelijker, mede dankzij catchy melodielijnen die zo nu en dan opduiken. Vooruitstrevend als dat ze waren, klinken ze hier alleen niet meer en deels lijkt de verrassing er ook een beetje af, zeker na zo'n lange wachttijd tussen het voorgaande werk. Echter is het hier degelijkheid wat voorop staat en dat is wat de nummers hier ten goede komen, wat dan ook in dit geval het belangrijkste is.

De eerste keer dat ik dit hoorde, was ik een beetje teleurgesteld, omdat een stuk van de grimmigheid en agressie, die het voorgaande werk zo kenmerkte, verdwenen bleek te zijn. Nu ik hier jaren later weer op teruggrijp kan ik het veel beter hebben allemaal en realiseer ik me dat dit toch eigenlijk gewoon kwalitatief uitstekende elektronica is.
Gebleven zijn toch de duistere sfeer, ook als is deze wat meer fijn gestreken, de kenmerkende vocalen van Jean-Luc De Meyer en de zoals altijd het geval is bij Front, geweldige productie.