Wolf in Loveland - Wolf in Loveland (2013)

Prachtige acoustische muziek.Bij het nummer ''warriors surprise''worden we plotklaps in de elektrische gitaren getrokken.''Wake-up call''?Wel. had voor mij niet gehoeven, whatever the reason.Erg talentvol.Staat momenteel op de luisterpaal van de VPRO.

Mijn recensie:

Mededeling: cookies - 3voor12.vpro.nl

Oh, de link is wel een beetje gek... Hij doet het in ieder geval.

Hele mooie plaat van eigen bodem. Past in het hokje folk, maar het is wel folk met een twist.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Wolf In Loveland - Wolf in Loveland - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Muziek maken met zeven man wordt al snel groots en pompeus, kijk maar naar Arcade Fire. Zo niet bij het Rotterdamse Wolf In Loveland. Wolf In Loveland, het debuut rondom zanger, gitarist en liedjesschrijver Jan Minnaard, is op een andere manier interessant. De band maakt kleine en frisse folkliedjes waarbij elke noot een bepaalde functie vervuld. Een beetje Iron & Wine, Fleet Foxes en José Gonzales maar bovenal folk met een eigen, eigenzinnige draai. Jan Minnaard begrijpt namelijk uitstekend hoe je goede liedjes schrijft. Probeer maar eens niet vrolijk te worden van 'Tattoos' (over meisjes met tattoo's), de aanstekelijke albumopener 'Nothing At All' of 'Truth Be Told'. Wolf In Loveland is een collectie van elf luisterliedjes met mooie instrumentatie en loepzuivere (samen)zang die lief, opgewekt en jong klinken.

Op het moment dat de plaat wat meer uit de bocht had mogen vliegen, gebeurt dat daadwerkelijk ook. Halverwege wordt de elektrische gitaar in de versterker gestoken voor 'When The Wind Comes' en word je wakker geschud in het alsnog wat bombastische 'Reprise'. Tegen het einde van de plaat ga je vanzelf op het puntje van je stoel zitten bij het bijna tien minuten durende 'Other Side/Neon Lights'. Jeetje, wat een magistrale opbouw. Toch blijkt het mooiste voor het laatst bewaard. Het ontroerende 'Fold It Out' is zo dromerig dat je nog even betoverd achter blijft als het laatste akkoord weggalmt en de stilte de kamer vult.

Er is duidelijk tijd en vooral liefde in deze plaat gestoken. En die liefde werkt aanstekelijk. Wolf In Loveland is een plaat waar je van gaat houden en hoe dan ook vrolijk van wordt. Een plaat waar verdomd weinig aan mankeert.

Van: Daan's Muziek Blog

Wat hebben we in Nederland toch eigenlijk heerlijke bandjes: je moet ze alleen wel zien te vinden.
Hoe kon ik de laatste maanden deze band toch nog niet ontdekt hebben? Ze komen notabene uit Rotterdam (leuke herkenbare plekjes in de video bij Truth Be Told).
En daarbij ben ik liefhebber van Johan Borger, Mariecke Borger en Marten de Paepe en Wolf in Loveland past daar best makkelijk tussen.

Natuurlijk zijn er grote verschillen maar het zachte, het ontroerende, het kleine hebben ze allen wel gemeen.
Het leuke is dat deze band kleine twists kent om de boel spannend te houden maar zelfs als ze deze niet hadden was ik al tevreden geweest omdat je op dit album 11 ambachtelijke liedjes krijgt voorgeschoteld (klinkt klef maar is wel zo).

Een band uit zo'n dynamische stad die je toch weet mee te nemen naar een heel andere omgeving is knap bezig wat mij betreft of misschien moet ik dit snel eens uitproberen tijdens een wandeling op de Binnenweg (koop ik ook een ijsje) of moet ik eens onder de Euromast gaan liggen met een blik gericht op de wolken en lekker wegdromen. Dan zal ongetwijfeld blijken dat deze muziek ook werkt in de grote stad.

Mooi album.

Opmerkelijk dat deze plaat niet meer bekendheid heeft gecreëerd voor deze Rotterdamse band. Ik vind het een prachtig album: lieflijke melodieën, mooie samenzang en doeltreffende muzikale begeleiding. Het nummer Tattoos vind ik een absolute parel; het andere hoogtepunt is Every Corner, Every Bend.